Uzasadnienie
Postanowieniem Sądu z dnia 8 grudnia 2014 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu.
Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 5 marca 2015 r. pełnomocnik zwróciła się o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego z urzędu oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części opłaty z tytułu udzielonej pomocy prawnej. W piśmie procesowym z dnia 13 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego zwróciła się z kolei o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, dołączając tę opinię i oświadczając, że koszty jej sporządzenia nie zostały pokryte w całości ani też w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje:
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wskazać trzeba, że przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 poz. 461) stanowi, że stawka minimalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi 240 zł.
W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącego nie przedstawiła żadnych dowodów, że poniosła jakiekolwiek dodatkowe koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości minimalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie.
Wobec tego wynagrodzenie dla pełnomocnika procesowego winno wynosić 240 zł powiększone o kwotę należnego podatku VAT, tj. 55,2 zł (240 x 23% = 55,2 zł.)
Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wysokość stawki minimalnej opłaty za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, powiększone o kwotę należnego podatku VAT – tj. kwotę 27,6 zł.
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnik skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanych wyżej kwotach, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.