Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, którą ustalono dla skarżącej opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej geodezyjnie nr działek podanymi w decyzji o ogólnej powierzchni [...] m2, na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R., w wysokości [...] zł.
Z akt sprawy, przede wszystkim decyzji organu I i II instancji wynika, że działki objęte zaskarżoną decyzją zostały nabyte przez skarżącą w [...] roku. Znajdowały się na terenie, który zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej nr [...] z dnia [...] roku przeznaczony był pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Plan ten utracił ważność z dniem [...] roku (art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).
Dopiero w dniu [...] roku Rada Miasta R. uchwałą nr [...] zatwierdziła kolejny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla miasta R. (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] roku, nr [...], poz. [...]), który dla działek będących przedmiotem decyzji wyznaczył funkcję [...] – tereny produkcyjno – usługowe.
Skarżąca zbyła przedmiotowe działki aktem notarialnym z dnia [...] roku, a więc po wejściu w życie planu z [...] roku, co nastąpiło [...] roku.
W zaskarżonej decyzji przyjęto, iż w związku z uchwaleniem planu w [...] roku nastąpił wzrost wartości nieruchomości uzasadniający naliczenie opłaty planistycznej. Wzrost wartości nieruchomości stanowi bowiem – zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 roku – różnicę między wartością nieruchomości po uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu planu, a jej wartością określoną przy uwzględnieniu faktycznego sposobu wykorzystania terenu przed jego uchwaleniem. Skoro więc przed uchwaleniem planu działki były wykorzystywane na cele rolnicze, co ustalono w oparciu o zapisy ewidencji gruntów to wzrostem wartości jest różnica między wartością nieruchomości w/g nowego planu ([...]) a wartością tej nieruchomości jako gruntu rolnego.
Z kolei zdaniem skarżącej nie nastąpił w związku z uchwaleniem planu w [...] roku wzrost wartości nieruchomości, a przyjęcie jedynie w oparciu o zapisy ewidencji gruntów, że przedmiotowe działki stanowiły do uchwalenia planu grunt rolny jest nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zagadnienie obliczania wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia nowego planu, co oznacza obliczanie jej jako różnicy między wartością nieruchomości po uchwaleniu planu, a jej faktycznym wykorzystaniem przed jego uchwaleniem (art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) w przypadku nieruchomości, których przeznaczenie było określone w planach zagospodarowania przestrzennego uchwalonych przed dniem [...] roku jest sporne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 marca 2008 roku, sygn. akt II SA/Kr 778/07 wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem [...] roku, który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy – jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji.
Pytanie to uzyskało w Trybunale Konstytucyjnym sygnaturę P 58/08.
W ocenie składu orzekającego wyrok Trybunału Konstytucyjnego wydany w następstwie odpowiedzi na wyżej przytoczone pytanie prawne będzie posiadał bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a w przypadku wcześniejszego wyrokowania przez sąd administracyjny, może stanowić przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego, jak i przesłankę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 ppsa).
Zdaniem Sądu ekonomia procesowa, a także względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania skoro Trybunał Konstytucyjny bada zgodność z Konstytucją art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku, który stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższą argumentację na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) orzeczono, jak w sentencji.