Uzasadnienie
Prezydent Miasta C. pismem z dnia [...]r. wezwał "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C. do złożenia wyjaśnień dotyczących magazynowania (składowania) i sprzedaży opału, bez uzyskania stosownych decyzji i pozwoleń na działce nr 1 obręb 2 przy ul. [...] w C. Jednocześnie organ ten wyjaśnił, że magazynowanie i sprzedaż opału jest zmianą sposobu zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, jednak wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy na przedmiotowy teren.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik "A" Sp. z o.o. poinformował organ, że wynajmowany przez firmę "B" teren przedmiotowej działki jest przeznaczony pod składowanie złomu. Natomiast firma "B" magazynowała i prowadziła sprzedaż opału bez zgody użytkownika wieczystego i stosownych zezwoleń. Jednocześnie pełnomocnik poinformował, że firma "B" zobowiązała się do dnia 25 września 2013r. dostarczyć stosowne pozwolenia i dokumenty.
Następnie przy piśmie z dnia 23 września 2013r. pełnomocnik "A" Sp. z o.o. przekazał dokumenty dostarczone przez firmę "B". Wśród tych dokumentów było pismo Prezesa Zarządu "B" Sp. z o.o. E. C. z dnia 20 września 2013r. informujące Prezydenta Miasta C., że obecnie istniejące składowisko opału wykorzystywane jest zgodnie z przeznaczeniem do obsługi kotłowni węglowej służącej do ogrzewania budynków, jak również w ostatnim czasie wykorzystując to samo miejsce - nie zmieniając warunków ppoż. - jest miejscem gromadzenia opału na sprzedaż. Jednocześnie Prezes Zarządu wymienionej Spółki nadmienił, że zgodnie z interpretacją PINB dla miasta C. z dnia [...] r. prowadzona przez nich działalność nie zmienia sposobu użytkowania przedmiotowej nieruchomości obejmującej działkę nr 1.
Pismem z dnia [...] r. organ pierwszej instancji zawiadomił strony postępowania o wszczętym z urzędu postępowaniu w sprawie zagospodarowania nieruchomości obejmującej działkę nr 1 obręb 2 oraz o terminie wyznaczonych oględzin tej nieruchomości.
W dniu 30 października 2013r. organ przeprowadził oględziny nieruchomości, a z czynności tej został sporządzony protokół wraz z dokumentacją zdjęciową.
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. znak [...] Prezydent Miasta C. wstrzymał użytkowanie terenu części działki ewidencyjnej nr 1 obręb 2, wykorzystywanego do prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów w postaci złomu oraz magazynowaniu (składowaniu) opału i jego sprzedaży oraz wyznaczył termin do dnia 30 czerwca 2014r. użytkownikowi wieczystemu wymienionej działki do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.
W wyniku wniesionego przez pełnomocnika "C" Sp. z o.o. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję tylko w części dotyczącej terminu wystąpienia z wnioskiem o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i orzekło o wyznaczeniu nowego terminu. Natomiast w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.
W piśmie z dnia 29 lipca 2014r. skierowanym do Prezydenta Miasta C. użytkownik wieczysty "A" Sp. z o.o. wyjaśnił, iż wydzierżawia przedmiotową działkę na rzecz Grupy Kapitałowej "D" S.A. w C., która ją poddzierżawia. W związku z tym użytkownik wieczysty wyjaśnił, że nie wystąpi z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z uwagi na to, że o te warunki wystąpił dzierżawca.
Na wniosek "B" Sp. z o.o. Sp. komandytowa Prezydent Miasta C. w dniu [...] r. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu "B" przy ul. [...]w C. na działkach o nr ewid. 1 obr. 2 (południowo-wschodnia część działki) i nr ewid. [...] obr. [...]. Jak wynika z treści decyzji inwestycja miała polegać na rozbudowie zakładu poprzez rozbiórkę i postawienie nowej wiaty magazynowej, zabudowę dwóch kontenerów socjalno-biurowych, zabudowę boksów oporowych do magazynowania opału oraz budowę hali magazynowej na odpady.
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. znak [...] Prezydent Miasta C. działając na podstawie art. 59 ust.3 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nakazał wieczystemu użytkownikowi omawianej działki - "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C. - przywrócić poprzednie zagospodarowanie części działki nr 1 obręb 2, poprzez likwidację miejsc składowania złomu i opału oraz wyrównanie terenu, w obszarze wskazanym na załączniku nr 1 do decyzji. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ stwierdził, że wobec pozostającej w obrocie prawnym decyzji nr [...] z dnia [...] r. (skorygowanej co do terminu decyzją Kolegium) i niewykonania przez Spółkę w wyznaczonym terminie obowiązku w niej wskazanego oraz kontynuowania opisanej działalności, decyzja jest zasadna.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył pełnomocnik "A" Sp. z o.o. oraz pełnomocnik "C" Sp. z o.o.
W odwołaniu użytkownik wieczysty zarzucił zaskarżonej decyzji rażące naruszenie:
- - art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez wydanie decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego zagospodarowania przedmiotowej działki, w sytuacji gdy stosownie do decyzji Kolegium z dnia [...] r., spółka użytkująca działkę złożyła wniosek do Prezydenta Miasta C. o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a niedotrzymanie zakreślonego terminu uwarunkowane było opóźnieniem w wydaniu przez Prezydenta Miasta decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stanowiącej niezbędny warunek wystąpienia z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy,
- - art. 110 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która narusza uprawnienia nadane spółce "C" Sp. z o.o. ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną przez ten sam organ, uprawniającą skarżącą do zbierania odpadów w C. przy ul. [...][...] i [...], bez przeprowadzenia procedury zmierzającej do jej uchylenia lub zmiany w trybie przepisów k.p.a.,
- - art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż zmiana sposobu użytkowania nieruchomości, bez zmiany sposobu zagospodarowania i bez konieczności wykonania robót budowlanych wymaga wydania decyzji o warunkach zabudowy.
Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
Natomiast w odwołaniu "C" Sp. z o.o. zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie:
- - art. 110 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która narusza uprawnienia nadane stronie ostateczną decyzją z dnia [...]. nr [...], przez ten sam organ, uprawniającą skarżącą do zbierania odpadów w C. przy ul. [...] i [...], bez przeprowadzenia procedury zmierzającej do jej uchylenia lub zmiany w trybie przepisów k.p.a.,
- - art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która wprost narusza uprawnienie skarżącej przyznane stronie przez Prezydenta Miasta C. inną decyzją administracyjną,
- - art. 8 k.p.a. poprzez niezrozumiałe, naruszające zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, wydanie decyzji nakazującej skarżącej wstrzymać użytkowanie terenu na którym zbiera odpady, z uwagi na brak uzyskania warunków zabudowy, w sytuacji gdy skarżąca w 2006r. zwróciła się z wnioskiem o zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego terenu uzyskując pisemną odpowiedź od uprawnionego organu, z której wprost wynikało, że zbieranie i składowanie odpadów nie wymaga zmiany sposobu użytkowania nieruchomości położonej przy ul. [...] i [...] w C., a tym samym brak jest podstaw do wszczynania stosownego postępowania administracyjnego,
- - art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędną interpretację polegającą na uznaniu, iż zmiana sposobu użytkowania nieruchomości, bez zmiany sposobu zagospodarowania i bez konieczności wykonania robót budowlanych wymaga wydania decyzji o warunkach zabudowy.
Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
Organ pierwszej instancji przekazując do organu drugiej instancji wymienione odwołania, dołączył do akt sprawy:
- - decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] określającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu "B" Sp. z o.o. Sp. komandytowa przy ul. [...]w C. na działkach nr 1 obręb [...] (południowo-wschodnia część działki) i nr [...] obręb [...],
- - wniosek "B" Sp. z o.o. Sp. komandytowa o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie zakładu "B" dla funkcji usługowo-magazynowej, przewidzianej do realizacji na terenie położonym w C. przy ul. [...], obejmującym działki nr 1 obręb 2 i nr [...] obręb [...]. Zgodnie z którym rozbudowa będzie polegać na: rozbiórce tymczasowej wiaty magazynowej z budową w jej miejsce nowej wiaty; zabudowie dwóch kontenerów socjalno-biurowych; zabudowie boksów oporowych do magazynowania opału; rozbudowie zakładu o halę magazynową na odpady z tworzyw sztucznych, papieru i tektury oraz odpady pyłów poprodukcyjnych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] r. nr [...] działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przyjętego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że z ustaleń poczynionych przez organ jednoznacznie wynika, że część działki (która ma powierzchnię 6,2006 ha) nadal jest wykorzystywana do prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów w postaci złomu oraz magazynowaniu (składowaniu) opału i jego sprzedaży, czego nie kwestionują odwołujące się Spółki.
Nadto z ustaleń organu wynika również jednoznacznie, że w wyznaczonym terminie, użytkownik wieczysty nie wystąpił do Prezydenta Miasta C. ze stosownym wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu części działki nr 1. Z wnioskiem takim w wyznaczonym terminie nie wystąpił również dzierżawca przedmiotowego terenu. Natomiast wniosek o ustalenie warunków zabudowy ale dla inwestycji polegającej na rozbudowie zakładu "B", został złożony do Prezydenta Miasta C. dopiero w dniu 20 kwietnia 2015r., zatem już po wydaniu zaskarżonej decyzji. Organ zwrócił uwagę, że wyznaczony użytkownikowi wieczystemu termin do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dotyczył inwestycji polegającej na zbieraniu odpadów w postaci złomu oraz magazynowaniu (składowaniu) opału i jego sprzedaży, a nie rozbudowy zakładu. Zdaniem Kolegium istnienie w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] r. nr [...] zezwalającej spółce na zbieranie odpadów nie ma wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, bowiem nie zwalnia inwestora od spełnienia innych wymogów ustawowych, w tym m.in. uzyskania decyzji o warunkach zabudowy w oparciu o przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Podobnie bez znaczenia pozostaje fakt wydania przez Prezydenta Miasta C. decyzji z dnia [...] r. określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu innej firmy - "B" Sp. z o.o. Sp. komandytowa m.in. na części działki nr 1. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach o wskazanej treści nie może bowiem zmienić oceny co do tego, że w niniejszej sprawie, zgodnie z powyższymi ustaleniami, została spełniona hipoteza normy prawnej określonej w art. 59 ust. 3 powołanej ustawy, polegająca na zmianie sposobu zagospodarowania terenu części przedmiotowej działki bez wcześniejszego uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, co stanowiło uzasadnioną podstawę do zastosowania sankcji wymienionej w pkt 2, czyli nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu.
Ponadto w ocenie organu wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która jest związana z analizą potencjalnego wpływu tego przedsięwzięcia na środowisko, nie przesądza jeszcze, że dla planowanej inwestycji zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy. Co prawda wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy, ale do wydania tej ostatniej decyzji niezbędne jest jeszcze spełnienie innych koniecznych warunków określonych w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Inny też jest cel decyzji o warunkach zabudowy, jakim jest głównie przesądzenie, czy na danym obszarze dopuszczalna jest zabudowa czy zmiana zagospodarowania terenu określonego rodzaju.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł pełnomocnik "A" Sp. z o.o. zarzucając:
- - rażące naruszenie art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w sytuacji gdy spółka złożyła wniosek o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a niedotrzymanie zakreślonego terminu uwarunkowane było opóźnieniem przy wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowiącej niezbędny warunek wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy,
- - rażące naruszenie art.110 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która narusza uprawnienia nadane spółce ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną przez ten sam organ uprawniającą spółkę do zbierania odpadów,
- - rażące naruszenie prawa materialnego tj. art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zmiana sposobu użytkowania nieruchomości, bez zmiany sposobu zagospodarowania i bez konieczności wykonania robót budowlanych wymaga wydania decyzji.
W odpowiedzi na skargę SKO w C. w całości podtrzymało dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2015r. poz.199 z późn. zm. dalej: "u.p.z.p.") zgodnie z którym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio (ust.1). Przy czym przepis ust. 1 stosuje się również do zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku (ust.2).
Natomiast w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, o której mowa w ust. 2, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości:
- 1) wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo
- 2) przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania (ust.3).
Z uregulowań powołanego artykułu wynika wyraźnie, że decyzja o warunkach zabudowy jest wydawana zarówno wtedy, gdy zmiana zagospodarowania terenu polega na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, z wyłączeniem sytuacji przewidzianych w art. 50 ust. 2 u.p.z.p., oraz na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, jak i wówczas, gdy przeprowadzenie robót nie wymaga pozwolenia na budowę oraz gdy zmiana sposobu zagospodarowania terenu nie wymaga w ogóle podejmowania robót budowlanych. Zatem jako chybiony należało uznać zarzut skargi zgodnie z którym zmiana zagospodarowania terenu dokonana bez konieczności wykonania robót budowlanych nie wymagała wydania decyzji o warunkach zabudowy. Świadomie skarżąca unika sformułowania "zmiana zagospodarowania terenu" twierdząc, że doszło jedynie do "zmiany sposobu użytkowania nieruchomości", tym niemniej zmiana sposobu w jaki jest użytkowana nieruchomość, w konsekwencji może doprowadzić do zmiany sposobu jej zagospodarowania.
Trzeba zauważyć, że pojęcie "zmiana zagospodarowania terenu" nie zostało zdefiniowane w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zmiana zagospodarowania terenu jest pojęciem zaczerpniętym z urbanistyki, a treść przypisywana temu pojęciu kształtuje się dopiero na podstawie konkretnego przypadku z praktyki (zob. Z. Niewiadomski – Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2005r. str.379 i następne). Nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa działka pierwotnie była wykorzystywana jako baza transportowa, natomiast dzierżawiąca działkę spółka zaczęła wykorzystywać ten teren jako miejsce składowania złomu oraz opału. Taka zmiana sposobu użytkowania nieruchomości stanowiła w konsekwencji zmianę zagospodarowania terenu tej działki i skutkowała wdrożeniem procedury wynikającej z art. 59 ust. 3 w zw. z ust. 2 u.p.z.p.
Wskazać należy, że powołany przepis znajduje zastosowanie w przypadku zmiany sposobu zagospodarowania określonego terenu w inny sposób niż poprzez wykonywanie robót budowlanych, np. w wyniku urządzenia na danej nieruchomości składowiska, miejsc postojowych lub bazy transportowej bez realizacji obiektów budowlanych. Powyższe stanowisko potwierdza również orzecznictwo sądowoadministarcyjne (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2012r., sygn. akt IV SA/WA 213/12; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 września 2010r., sygn. akt II SA/Gd 697/09 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Artykuł 59 ust. 3 u.p.z.p. przewiduje dwa rodzaje sankcji za dokonanie zmian zagospodarowania terenu, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Z redakcji tego przepisu można wyprowadzić wniosek, iż wybór jednej z wymienionych sankcji ma charakter uznaniowy. Jak wynika z akt sprawy organ pierwotnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] znak [...] wstrzymał użytkowania terenu, wyznaczając skarżącej spółce termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Decyzja ta została utrzymana w mocy ostateczną decyzją SKO w C. z dnia [...] r. nr [...], w której termin do wystąpienia o warunki zabudowy został wyznaczony do dnia 31 lipiec 2014r. W wyznaczonym terminie spółka nie wystąpiła o ustalenie warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania działki, dlatego zasadnie organ wydał decyzję zobowiązującą skarżącą spółkę do przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu. Należy przy tym wskazać, że przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pozwala na ubieganie się o ustalenie warunków zabudowy.
Bez znaczenia w sprawie pozostaje fakt, że w dniu 16 kwietnia 2015r., a więc po upływie wskazanego w decyzji z dnia [...] r. terminu (31 lipiec 2014r.)., spółka będąca dzierżawcą działki wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, przy czym wniosek spółki nie dotyczył zmiany sposobu zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości w zakresie określonym w decyzji, ale inwestycji polegającej na rozbudowie zakładu "B" dla funkcji usługowo-magazynowej, polegającej na: rozbiórce tymczasowej wiaty magazynowej z budową w jej miejsce nowej wiaty; zabudowie dwóch kontenerów socjalno-biurowych; zabudowie boksów oporowych do magazynowania opału; rozbudowie zakładu o halę magazynową na odpady z tworzyw sztucznych, papieru i tektury oraz odpady pyłów poprodukcyjnych.
Odnosząc się natomiast do podniesionego w skardze argumentu dotyczącego wydania przez Prezydenta Miasta C. decyzji z dnia [...] r., określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu "B" Sp. z o.o., wskazać należy, że fakt ten nie może zmienić oceny co do tego, że w niniejszej sprawie, zgodnie z ustaleniami organów administracji, została spełniona hipoteza normy prawnej określonej w art. 59 ust. 3 powołanej ustawy, polegająca na zmianie sposobu zagospodarowania terenu przedmiotowej działki bez wcześniejszego uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, co stanowiło uzasadnioną podstawę do zastosowania sankcji wymienionej w pkt 2, czyli nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania.
Ponadto, jak trafnie zauważyło SKO, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która ma na celu, jak już sama nazwa wskazuje, określenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i jest związana z analizą potencjalnego wpływu tego przedsięwzięcia na środowisko, nie przesądza jeszcze, że dla planowanej inwestycji zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy. Wprawdzie wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy, ale do wydania tej ostatniej decyzji niezbędne jest jeszcze spełnienie innych koniecznych warunków określonych w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Inny też jest cel decyzji o warunkach zabudowy, jakim jest głównie przesądzenie, czy na danym obszarze dopuszczalna jest zabudowa określonego rodzaju (por. wyrok NSA z dnia 4 września 2014r. sygn. akt II OSK 524/13, LEX nr 1526645 oraz G. Prawna No 2014/211/7).
Nie można zgodzić się również ze stanowiskiem skarżącej spółki, że zaskarżona decyzja narusza uprawnienia nadane dzierżawcy ostateczną decyzją z dnia [...] r. znak: [...], którą zezwolono firmie "B" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa na zbieranie odpadów. Decyzja ta bowiem nie wyłącza stosowania innych przepisów prawa, w tym dotyczących zagospodarowania przestrzennego, jak również nie zwalnia inwestora od spełnienia innych wymogów ustawowych, w tym między innymi uzyskania decyzji o warunkach zabudowy w oparciu o przepisu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w stosunku do miejsca w którym prowadzona jest przez niego określona w pozwoleniu działalność.
Nie zasługiwał na uwzględnienie również zarzut przeprowadzenia przez organy administracji postępowania w sposób naruszający zasadę uwzględniania słusznego interesu stron oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Wbrew twierdzeniom skarżącej, decyzje organów poprzedzone zostały prawidłowymi ustaleniami poczynionymi na podstawie dowodów zebranych w postępowaniu administracyjnym, a ich ocena nie naruszała art. 80 k.p.a. Kompletność materiału dowodowego nie kwestionowanego przez strony, świadczy z kolei o tym, że organy administracyjne orzekające w rozpoznawanej sprawie, podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) oraz w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), dając temu wyraz w uzasadnieniach wydanych decyzji (art.107 § 3 k.p.a.).
W tym stanie rzeczy nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, ani też reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkujących wznowieniem tego postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił jako niezasadną na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.).