Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. [...] w sprawie odmowy zwolnienia K. A. z opłaty za wydanie wtórnika prawa jazdy oraz opłaty ewidencyjnej,
Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wnioskiem z dnia [...] r. K. A. wystąpił o wydanie wtórnika dokumentu prawa jazdy, nie uiszczając przewidzianej przepisami opłaty z tego tytułu. W dniu [...] r. skierował wniosek do Prezydenta Miasta T. o zwolnienie z opłaty za wydanie wtórnika prawa jazdy oraz opłaty ewidencyjnej w wysokości 100,50 zł w całości, uzasadniając swoje żądanie tym, że jest osobą bezdomną, bez dochodów i bez majątku.
Zmniejszenia opłaty za wydanie dokumentu lub zwolnienie od jej uiszczenia może nastąpić tylko w sytuacji określonej w art. 18a ustawy o kierujących pojazdami, a jeśli zmiana stanu w zakresie adresu kierowcy wymagająca wydania nowego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, spowodowana została zmianami administracyjnymi, a radą powiatu w drodze stosownej uchwały, zmniejszy opłatę za wydanie lub zwolni od jej uiszczenia osoby obowiązane do ubiegania się o wydanie tych dokumentów.
Podstawą do zwolnienia z przedmiotowych opłat nie mogą być również przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, ze szczególnym uwzględnieniem art. 64 ust. 1 w zw. z art. 55 i art. 60 dotyczących umarzania, odraczania i rozkładania na raty niepodatkowych należności budżetowych o charakterze publicznoprawnym. Przepisy te dopuszczają umorzenie należności budżetowych, które muszą być jednak wymagalne. W przedmiotowej sprawie opłata za wydanie wtórnika prawa jazdy oraz opłata ewidencyjna nie są wymagalne, bowiem organ nie wydał dokumentu wnioskodawcy. Dokument ten nie został zaś wnioskodawcy wydany, ponieważ przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami uzależniają jego wydanie od uiszczenia przedmiotowej opłaty.
Po rozpatrzeniu odwołania strony, w którym wskazywała głównie na swoją złą sytuację finansową, Kolegium ww. decyzją utrzymuje rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu podkreśla, iż w obowiązującym stanie prawnym brak jest podstaw do zwolnienia strony z przedmiotowych opłat.
W skardze z dnia 25 lipca 2017 r. K. A., podobnie jak na wcześniejszych etapach postępowania, wskazuje na okoliczności uzasadniające zwolni nie go z opłat. Jak pisze, od kilkunastu lat jest osobą bez dochodów i bez majątku oraz bez prawa do zasiłku. Pozostaje na utrzymaniu osób trzecich. Ponadto, na podstawie decyzji administracyjnej Prezydenta Miasta T. z dnia [...]r., nie ma miejsca pobytu stałego.
Sam fakt niemożności poniesienia kosztów wydania wtórnika dokumentu prawa jazdy, nie powinien pozbawiać obywatela prawa do poruszania się pojazdem po drogach publicznych. Skarżący posiada uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. ABC i nigdy prawomocnym wyrokiem sądu nie został ich pozbawiony.
Decyzja o odmowie zwolnienia z kosztów związanych z wydaniem wtórnika prawa jazdy, przy jednoczesnym braku możliwości ich poniesienia, naraża kierującego na odpowiedzialność karną wynikającą z art. 95 kw. pomimo posiadanych uprawnień.
W jego ocenie, to organom państwa uprawnionym do kontroli kierujących (takim jak: Straż Miejska, Policja, Inspekcja Transportu Drogowego) powinno zależeć na tym aby osoba uprawniona do kierowania pojazdem mechanicznym, posiadała stosowny dokument.
Ponadto, jak stwierdza, brak możliwości poniesienia kosztów opłaty za wydanie dokumentu prawa jazdy potwierdzającego posiadane uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych, nie może pozbawiać obywatela prawa do korzystania z nabytych praw w postaci uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Dokument prawa jazdy jedynie potwierdza posiadane już uprawnienia, a jego wydanie jest jedynie czynnością techniczno- administracyjną.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zwarte w kwestionowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz.U. z 2017, poz. 978, dalej: u.k.p.), na wniosek osoby, która utraciła prawo jazdy, dokument uległ taki zniszczeniu w stopniu powodującym nieczytelność, bądź też wymaga on zmiany danych w nim zawartych starosta wydaje, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1 lub w art. 16 ust. 1, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej wtórnik dokumentu pod warunkiem:
W myśl art. 10 ust. 1 u.k.p. 10, prawo jazdy jest wydawane przez starostę, w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek osoby zainteresowanej, za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej.
Odnosząc te ustalenia do przedmiotowej sprawy przyjdzie stwierdzić, że skarżący, który zwrócił się do Prezydenta Miasta T., wykonującego uprawnienia starosty, o wydanie wtórnika prawa jazdy ze względu na utratę dokumentu, powinien go uzyskać pod warunkiem uiszczenia opłaty za jego wydanie oraz opłaty ewidencyjnej. Zwrot "starosta wydaje za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1 lub w art. 16 ust. 1, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej wtórnik dokumentu" należy rozumieć w ten sposób, że przed wydaniem wtórnika wnioskodawca powinien obie te opłaty uiścić. W przeciwnym razie wtórnik nie może zostać wydany.
Skoro skarżący zwracał się o wydanie wtórnika ze względu na utratę dokumentu nie ma zastosowania do przedmiotowej sprawy art. 18a u.k.p.. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku gdy zmiana stanu faktycznego w zakresie adresu kierowcy wymagająca wydania nowego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, spowodowana została zmianami administracyjnymi, rada powiatu może, w drodze uchwały, zmniejszyć opłatę za wydanie lub zwolnić od jej uiszczenia osoby obowiązane do ubiegania się o wydanie tych dokumentów.
Pobór przedmiotowych opłat administracyjnych ma w tym przypadku charakter czynności mterialno-technicznej, stąd dla czynności odmowy zwolnienia z pobrania opłat można było przyjąć formę decyzji administracyjnej.
W tym stanie rzeczy, ze względu na brak podstawy materialnoprawnej do zwolnienia z obowiązku uiszczenia przewidzianych prawem opłat administracyjnych, zasadnym było podjęcie decyzji odmownej.
Wobec powyższego Sąd postanowił skargę oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.