Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie decyzje organów I i II instancji zostały wydane w oparciu o przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).
Postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Kr 778/07 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem, czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r. który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy - jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Pytanie to zostało zarejestrowane pod sygn. P 58/08 i oczekuje na rozpatrzenie przez Trybunał.
Przepis art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) daje sądowi możliwość zawieszenia z urzędu toczącego się postępowania w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, w tym toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie stwierdzić przyjdzie, że rozstrzygnięcie wydane przez Trybunał Konstytucyjny, w kwestii zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym będzie miało zasadniczy wpływ na wynik niniejszego postępowania. W związku z tym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 131 tej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.