Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta W. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą jednorazową opłatę w wysokości 39.130,20 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1 położonej w W..
W piśmie procesowym z dnia 21 października 2015 r. skarżący A.C. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o wstrzymanie podyktowany został trudną sytuacją materialną strony skarżącej oraz komplikacjami finansowymi, jakie wiązałyby się z koniecznością zapłaty w obecnej chwili kwoty 39.130,20 zł. Wskazano, że wszczęcie z tego tytułu postępowania egzekucyjnego wobec skarżącego mogłoby spowodować utratę przez niego dochodów niezbędnych dla utrzymania skarżącego i jego rodziny. Uiszczenie nałożonej opłaty wymagałoby zaciągnięcia przez skarżącego kredytu, co wiązałoby się z istotnymi dla niej dodatkowymi kosztami, które mogą okazać się zbędne w przypadku uwzględnienia jej skargi. Jednocześnie zaznaczono, że skarżący nie posiada żadnych oszczędności
Organ administracji publicznej, mimo takiej możliwości, nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dokonując oceny złożonego wniosku Sąd doszedł do przekonania, że spełniona została ustawowa przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu niewstrzymanie jej wykonania może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania po stronie skarżącej niepowetowanej szkody. Należy bowiem mieć na uwadze, że decyzją organu pierwszej instancji nałożono na skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty w wysokości 39.130,20 zł. Spłata w całości tej kwoty pieniężnej przy uwzględnieniu, że skarżący nie posiada żadnych oszczędności niewątpliwie stwarzałaby realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego i miałaby realny i znaczący wpływ na jego sytuację ekonomiczną.
Natomiast nieuiszczenie opłaty spowoduje naliczanie ustawowych odsetek za zwłokę i w konsekwencji wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co niewątpliwie wiązać się będzie z koniecznością poniesienia przez skarżącego dalszych kosztów. Mając zatem na względzie zarówno wysokość nałożonej opłaty, jak i ewentualną egzekucję administracyjną ze stosowaniem środków przymuszających, należało przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody w majątku skarżącego, a powstałych kosztów nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia.
W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.