Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek strony o przyznanie prawa pomocy z powodu nieuzupełnienia braku formalnego – podpisanie formularza.
Zarządzenie to zostało zaskarżone sprzeciwem z dnia 2 maja 2017 r., jednak nie został on podpisany. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, przez jego podpisanie strona oświadczyła że nie składała sprzeciwu z dnia 2 maja 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), każde pismo strony w postępowaniu sądowym powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. Za podpis nie można uznać wydruku komputerowego, gdyż tylko podpis własnoręczny w dostateczny sposób identyfikuję osobę, która wniosła pismo. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione.
W niniejszej sprawie wniesiono niepodpisany sprzeciw opatrzony jedynie wydrukowanym komputerowo imieniem i nazwiskiem osoby reprezentującej spółkę. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu zostało doręczone stronie w dniu 1 czerwca 2017 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 8 czerwca 2017 r. strona nie podpisała, a ponadto oświadczyła, że takiego sprzeciwu nie wnosiła. Przyjąć tym samym należało, iż sprzeciw, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlegał odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji.