Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 października 2017 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu.
Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a następnie sporządził zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 15 stycznia 2018 r. oddalające wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 16 maja 2018 r. pełnomocnik strony wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały pokryte ani w części ani w całości.
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715)) stawka minimalna za udział radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w "innej sprawie" wynosi 240 zł. Z kolei zgodnie z 21 ust. 1 pkt 2 lit. d cyt. rozporządzenia wynagrodzenie za udział w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Zgodnie natomiast z 4 ust. 3 rozporządzenia stawki wynagrodzenia podlegają podwyższeniu o wartość należnego podatku od towarów i usług.
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.