Uzasadnienie
Wojewoda Śląski pismem z 6 listopada 2013 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Miasta Zabrze z dnia 27 kwietnia 2004 nr XXV/261/04 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Rada Miasta Zabrze uchwałą z dnia 16 grudnia 2013 r. o nr XLVI/690/13 stwierdziła nieważność swojej uchwały z dnia 27 kwietnia 2004 nr XXV/261/04. Następnie Wojewoda Śląski rozstrzygnięciem nadzorczym z 10 stycznia 2014 r. stwierdził nieważność wyżej wskazanej uchwały z 16 grudnia 2013 r. To rozstrzygnięcie nadzorcze było z kolei przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Miasta Zabrze zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Gl 348/14. Wyrokiem z dnia 8 maja 2014 r. Sąd oddalił powyższą skargę jednak wyrok ten nie jest prawomocny albowiem wniesiono od niego skargę kasacyjną.
Uchwała Rady Miasta Zabrze z 16 grudnia 2013 r. jest również przedmiotem skargi "A" Sp. z o.o. w Z. zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Gl 377/14. W tej sprawie Sąd postanowieniem z dnia 31 marca 2014 r. zawiesił postępowanie sądowe do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturze II SA/Gl 348/14
Zdaniem Sądu wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest uzależnione od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach II SA/Gl 348/14 i II SA/Gl 377/14. Od zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie rozstrzygnięcia nadzorczego, a także skargi na uchwałę z dnia 16 grudnia 2013 r. będzie bowiem zależeć istnienie przedmiotu sporu w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym;
Tym samym należało przyjąć, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a wobec tego orzeczono jak w sentencji postanowienia.