Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2011 r., uzupełnionym pismami z 19 października 2011 r., z 19 lutego 2013 r. oraz z 18 czerwca 2015 r, Spółka Akcyjna [A] z siedzibą w K. Oddział w B. (dalej też jako Spółka), powołując się na przepis art. 124 b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zwróciła się do Starosty [...] o wydanie decyzji zobowiązującej J. L. do udostepnienia nieruchomości, stanowiącej działki nr 1 i nr 2 położone w M. w celu wykonania niezbędnych czynności związanych z konserwacją sieci elektroenergetycznej, będącej własnością wnioskującej Spółki, polegających m.in. na zabudowie rozłącznika na słupie linii 15 kV – w miejsce wcześniej uszkodzonego i zdemontowanego w 2010 r., co wymaga dojazdu podnośnikiem koszowym do słupa tej linii, znajdującego się na działce nr 1.
W uzasadnieniu wniosku powołała się na brak zgody J. L. w powyższym zakresie, co udokumentowała poprzez dołączoną do wniosku dokumentację (pisma, notatka służbowa) z prowadzonych z nim negocjacji, które zakończyły się wynikiem negatywnym oraz wyjaśniła, że na przedmiotowych nieruchomościach posadowione są: stacja transformatorowa [...] wraz z zasilającą ją linią elektroenergetyczną napowietrzną SN relacji [...], która została wybudowana w 1971 r. oraz odgałęzienie linii SN 15 kV do stacji transformatorowej o roboczej nazwie [...], które zostało wybudowane po zatwierdzeniu planu realizacyjnego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej i wydaniu w dniu [...]r. decyzji nr [...].
Ponadto Spółka wyjaśniła, że planowane prace wykonywane będą na słupie posadowionym na działce nr 1 (pismo uzupełniające z 19 października 2011 r. w aktach sprawy) i obejmować będą zabudowę wcześniej zdemontowanego rozłącznika na odgałęzieniu do stacji [...] oraz podłączenie przewodów na odgałęzieniu do stacji [...], które zostały wcześniej odłączone, w trybie awaryjnym, z powodu zalegających na nich gałęzi.
Po rozpoznaniu sprawy Starosta [...] decyzją z [...] r., wydaną na podstawie art. 104 i art. 107 kpa oraz art. 124 b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 ze zm., dalej ustawy lub u.g.n.) zobowiązał J. L., właściciela nieruchomości położonych w M., oznaczonych jako działka nr 1 (księga wieczysta nr [...]) oraz działka nr 2 (księga wieczysta nr [...]) do udostępnienia Spółce Akcyjnej [A], na okres nie dłuższy niż 10 godzin, wykorzystanych maksymalnie w ciągu dwóch dni w terminie jednego miesiąca, licząc od dnia uprawomocnienia się decyzji, części z ww. nieruchomości (w załączniku nr 2 do decyzji określono, że chodzi o powierzchnię 290 m²), w celu wykonania czynności związanych z dokończeniem prac eksploatacyjnych i konserwacyjnych, szczegółowo opisanych w załączniku nr 1 do decyzji, polegających na zabudowie rozłącznika w miejsce wcześniej uszkodzonego i zdemontowanego w roku 2010 na słupie linii średniego napięcia.
W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że w jego ocenie niezbędne przesłanki zawarte w przepisie art. 124 b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami zostały spełnione i tym samym złożony w trybie tego przepisu wniosek Spółki Akcyjnej [A] jest uzasadniony.
W odwołaniu od tej decyzji J. L. wniósł o jej uchylenie. Zarzucił, że w jego ocenie Spółka Akcyjna [A] zamierza prowadzić rozbudowę linii, czyli prace, które nie mieszczą się w katalogu czynności jakie zawiera art. 124 b ustawy, a obiekty, na których owe prace mają być prowadzone nie są linią energetyczną ani żadnym innym bytem wymienionym w tym przepisie. Motywem tych działań jest pilna potrzeba rozbudowy sieci energetycznej w rejonie góry [...], w związku z dynamicznie rozwijającym się tam budownictwem indywidualnym. Planowane prace, takie jak: montaż rozłącznika na słupie betonowym, wykonanie połączenia prądowego z odgałęzieniem w kierunku stacji [...], czy też zdjęcie uziemiacza ze słupa drewnianego, nie mogą być przeprowadzone na podstawie decyzji wydanej w oparciu o art. 124 b., nie są one bowiem związane z siecią energetyczną, lecz z pozostałościami po ww tymczasowej linii służącej zasilaniu budowy elektrowni szczytowo pompowej [...].
Podniósł ponadto, że większość zaplanowanych przez wnioskodawczynię prac trudno nazwać pracami eksploatacyjnymi. Mają one bowiem znamiona remontu, odbudowy, rozbiórki oraz rozbudowy. Zgłosił nadto zastrzeżenia co do obszaru zajęcia wskazanego w załączniku nr 2 do decyzji, należącego jego zdaniem częściowo do [...].
Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną z powołaniem na treść art. 138 § 2 kpa w zw. z art. 124 b i art. 9 a u.g.n., uchylił ww decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, po szczegółowym zrelacjonowaniu dotychczasowego postępowania w sprawie stwierdził, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił dostatecznie o zajęcie jakiego dokładnie terenu w związku z planowanymi czynnościami Spółka wnosiła, jakie dokładnie czynności (roboty) planuje i czy istotnie są to czynności o jakich mowa w art. 124 b ust. 1 ustawy. W szczególności dotyczy to robót odnoszących się do słupa drewnianego na działce nr 2, na którym znajduje się odgałęzienie do stacji transformatorowej [...]. Zdaniem organu odwoławczego o właściwym zakresie wniosku odwołujący się nie został należycie poinformowany. Co do rodzaju mających zostać zrealizowanych prac Wojewoda zwrócił uwagę na różnice pomiędzy osnową decyzji organu pierwszej instancji i jej załącznikiem.
Zdaniem Wojewody [...], w ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ I instancji w pierwszej kolejności powinien rozstrzygnąć, czy planowane przez Spółkę [A] roboty stanowią wymieniony w przepisie art. 124 b przypadek. W tym celu powinien wezwać wnioskodawcę do precyzyjnego uzasadnienia złożonego wniosku. Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 10 kpa umożliwić właścicielowi nieruchomości wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Następnie wydać decyzję w przedmiotowej sprawie, w której, w przypadku pozytywnego dla wnioskodawczyni rozstrzygnięcia, uwzględni jej wniosek odnośnie nowej powierzchni, niezbędnej do udostępnienia.
W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję Wojewody [...] J. L. stwierdził, że zaskarża ją w części "dotyczącej sposobu wyznaczenia powierzchni jaka miałaby potencjalnie być udostępniona przedsiębiorcy przesyłowemu na mocy postanowień ustawy o gospodarce nieruchomościami". Sposób ten narusza bowiem zasadę mówiącą o tym, że ograniczenia prawa własności w celu przeprowadzenia na mocy art. 124 b u.g.n prac konserwacyjnych powinno powodować jak najmniejsze niedogodności dla właściciela. Zgodnie z tą zasadą organ pierwszej instancji powinien bezstronnie ocenić i wskazać najmniej uciążliwy dla właściciela nieruchomości sposób w jaki mogą zostać przeprowadzone zaplanowane prace konserwacyjne, a tym samym możliwie najmniejszą powierzchnię udostępnienia wnioskodawczyni.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podniósł, że sformułowany w niej zarzut nie jest adekwatny do treści uzasadnienia zakwestionowanej decyzji, w której nie przesądzono czy i jaki teren ma być pod planowane prace zajęty.
W piśmie procesowym z dnia 28 października 2016 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania sądowego w związku z wystąpieniem pod jego adresem przez [A] S.A. z propozycją polubownego załatwienia sprawy. Wniosek ten wobec jego nieuzupełnienia w terminie został pozostawiony bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów w stopniu dającym podstawę do jej wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.).
W odniesieniu do treści skargi zasadne jest stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę, że zarzuty skarżącego nie są adekwatne do treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji (jej osnowy skarżący bowiem nie kwestionuje). Trudno się bowiem w nim dopatrzeć (skarżący tego też w dostateczny sposób nie wskazuje i nie precyzuje) wskazań i twierdzeń Wojewody naruszających słusznie wskazywaną przez skarżącego zasadę, że ograniczenie praw rzeczowych do nieruchomości na podstawie art. 124 b u.g.n powinno powodować jak najmniejsze niedogodności dla właściciela. Wprost przeciwnie, dokładna analiza tego uzasadnienia prowadzi do odmiennej w tym względzie konstatacji. Wojewoda wskazał bowiem zarówno na niedostatecznie wyjaśnienie sprawy gdy idzie o treść wniosku Spółki [A], w odniesieniu do charakteru i zakresu planowanych przez nią czynności (robót) jak i terenu niezbędnego do zajęcia na ich realizację. Prawidłowa realizacja tych wskazań przy ponownym rozpatrzeniu sprawy powinna zatem, zdaniem Sądu doprowadzić do realizacji powoływanej przez skarżącego zasady.
Również działając z urzędu, w związku z treścią art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd nie znalazł podstaw do wzruszenia zaskarżonej decyzji. Wskazany w niej zasadnie konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy uzasadniał bowiem wydanie decyzji opartej na treści art. 138 § 2 kpa.
Sprawa nie została bowiem dotychczas wystarczająco wyjaśniona, zarówno gdy chodzi o treść koniecznych do wykonania przez Spółkę na nieruchomości skarżącego czynności, ich charakter z punktu widzenia treści art. 124 b u.g.n. jak i niezbędną do wykonania tych czynności część nieruchomości skarżącego.
Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. mr