Uzasadnienie
W skardze z dnia [...]r. L. W. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, swój wniosek motywując brakiem środków, pozwalających na uiszczenie wspomnianych kosztów w całości.
Z treści formularza wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz studiującą córką. W skład jej majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 110 m2 (wedle oświadczenia strony – wymagający ciągłego remontu ze względu na wiek – 50 lat) oraz nieruchomość o pow. 1274 m2. L. W. zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani tez przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Miesięczny dochód w jej rodzinie kształtuje się na poziomie około 3200 zł brutto i składają się nań wynagrodzenie skarżącej – 1200 zł brutto oraz świadczenie rehabilitacyjne przyznane jej małżonkowi.
Na wezwanie referendarza sądowego, skarżąca przedstawiła szereg dokumentów obrazujących jej sytuację materialną, a w szczególności poziom wydatków.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Uzyskane od strony informacje, dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów pozwoliły stwierdzić, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Uwzględniwszy bowiem zarówno wysokość dochodu skarżącej jak i poziom jej wydatków (z nadesłanych dokumentów wynika, że kształtują się one na poziomie około 700 zł miesięcznie) uznać przyjdzie, że opłacenie pełnych kosztów sądowych może dla strony oznaczać wybór pomiędzy zaspokojeniem potrzeb swojej rodziny a uzyskanie dostępu do Sądu. Oceniając kondycję materialną rodziny L. W. pod uwagę wzięto fakt, że jej małżonek uzyskuje dochód z tytułu świadczenia rehabilitacyjnego – co uprawdopodabnia tezę, że jego potrzeby są wyższe od przeciętnych (wspomniane świadczenie uzyskał ze względu na stan zdrowia po operacji kręgosłupa).
Również okoliczność, że córka strony studiuje oznacza, że koszty utrzymania są wyższe od przeciętnych (dojazdy na uczelnie, zakup pomocy naukowych itp.). Nie mniej jednak, biorąc pod uwagę ewentualną kwotę wpisu od skargi – 197 zł – zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) uznać przyjdzie, że skarżąca jest w stanie ponieść tego rodzaju wydatek bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i rodziny.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.