Uzasadnienie
Przedmiotem skargi L. W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., mocą której utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Gminy O. nakładająca na skarżącą obowiązek uiszczenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwocie 4926 zł.
W skardze L.W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na wezwanie Sądu, w piśmie procesowym złożonym w dniu [...]r. wyjaśniła, że nie dysponuje środkami, które pozwoliłyby na uiszczenie wspomnianej kwoty. Dochód ze sprzedaży nieruchomości przeznaczyła bowiem na pokrycie potrzeb rodziny (wydatki na wesele córki) oraz prace remontowe w domu. Podkreśliła, że jej miesięczne dochody kształtują się na poziomie 3.000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za zasadny, gdyż odmowa mogłaby spowodować powstanie negatywnych następstw, w szczególności zaś wyrządzić jej znaczną szkodę.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca podkreśliła, że za uwzględnieniem jej wniosku przemawia sytuacja materialna jej rodziny, a w szczególności fakt, iż nie dysponuje ona środkami pozwalającymi na uiszczenie wspomnianej opłaty. Podkreślenia wymaga, że twierdzenia strony zostały zweryfikowane w postępowaniu o przyznanie jej prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. referendarz sądowy częściowo uwzględnił jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec tego, skoro wykonanie zaskarżonej decyzji polega na uiszczeniu wspomnianej opłaty, zaś skarżąca uprawdopodobniła, że nie stać jej na poniesienie tego rodzaju wydatku, Sąd doszedł do przekonania, że istnieją podstawy do uwzględnienia złożonego przez stronę wniosku. W istocie bowiem obowiązek zapłaty kwoty 4926, przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, mógłby doprowadzić do powstania po jej stronie uszczerbku, który z perspektywy wnioskodawczyni można ocenić jako znaczny.
Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.