Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 18 września 2008 r. skarżący J. B. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł – zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, w skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na fakt, iż przebywa w [...] i nie posiada żadnych możliwości uzyskiwania dochodu. Następnie, na skutek wezwania Sądu skarżący nadesłał wypełniony druk formularza PPF, z którego wynika, że nie posiada on żadnych środków pieniężnych, ani też majątku i nie uzyskuje żadnego dochodu.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono co następuje:
W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest jego odpłatność (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Odstępstwem w tym zakresie jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Osobie fizycznej, która wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych prawo pomocy może być przyznane wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów i odnosząc ją do okoliczności dotyczących sytuacji materialnej skarżącego należało zwolnić skarżącego z kosztów sądowych. Niewątpliwie skarżący przebywając w [...] jest pozbawiony możliwości uzyskiwania dochodu. Ze złożonego oświadczenia majątkowego wynika również, że nie posiada on jakichkolwiek składników materialnych, które w razie zbycia mogłyby stanowić źródło środków pozwalających na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Dodatkowo wskazać należy, że nie znaleziono podstaw do zakwestionowania wiarygodności złożonych w druku formularza oświadczeń, co pozwala przyjąć, że odpowiadają one rzeczywistości.
Powyższe okoliczności pozwalają przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki opisane w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. a wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.