Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 972/12 przyznano adwokatowi C. C. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł.
W ustawowym terminie ww. pełnomocnik wniósł sprzeciw od powyższego orzeczenia. W jego uzasadnieniu wskazano, że niewłaściwie zastosowano przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanej dalej rozporządzeniem. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem należność pieniężna w postaci opłaty planistycznej. Tym samym koszt nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia powinien być obliczony na podstawie § 6 tego rozporządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 1 i 2 przewiduje, że zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, charakter sprawy i jego wkład w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia a także, że opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6 tego rozporządzenia. Z kolei stosownie do § 6 pkt 4 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5000 do 10 000 zł, wynosi 1 200 zł. Ponadto jak stanowi § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dlatego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w kwocie 8 397,00 zł. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a), § 6 pkt 4 oraz § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia, przyznano pełnomocnikowi adwokatowi C. C. zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 1 200 zł powiększoną o podatek VAT wg stawki 23 %, tj. o kwotę 276 zł.