Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2006 r. (sygn. akt II SA/Gl 652/04) uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody S. z dnia [...] r., nr [...] i poprzedzająca ją decyzję Starosty B. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie pozwolenia na budowę i orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
Od powyższego wyroku została skutecznie wniesiona skarga kasacyjna przez M. K. i M. J. Rozpoznając tę skargę Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1379/06, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę tut. Sądowi do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w toku postępowania kasacyjnego ustalone zostało, że Starosta B. decyzją z dnia [...] r. znak [...], wydaną na podstawie art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm), uchylił własną decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. nr [...]. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę nastąpiło w związku z faktem wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i zezwalającej na wznowienie robót budowlanych inwestorom K. i J. Wskazano także, iż obecny na rozprawie kasacyjnej skarżący oraz uczestnicy postępowania zgodnie oświadczyli, że decyzja Starosty B. z dnia [...] r. nie była zaskarżona, a w związku z tym uzyskała charakter ostateczny i pozostaje w obrocie prawnym.
Sąd zwrócił uwagę, że taki stan prawny istniał także w dacie wyrokowania przez Sąd pierwszej instancji, co oznacza, że powołanym na wstępie wyrokiem uchylono decyzję, której nie było w obrocie prawnym od ponad roku. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że do wydania zaskarżonego wyroku doszło z naruszeniem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), zwanej dalej p.s.a., albowiem postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Przystępując do ponownego rozpoznania sprawy, Sąd zwrócił się do organu pierwszej instancji o nadesłanie wymienionej wyżej decyzji z dnia [...] r., zaś organ przesyłając odpis tej decyzji poinformował w piśmie z dnia [...] r., że stała się ona ostateczna z dniem [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Wskazać przyjdzie na wstępie, że zgodnie z art. 190 p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, że w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach jest związany dokonaną przez NSA wykładnią przepisu art. 161 § 1 pkt. 3 p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpatrywanej sprawie postępowanie sądowe wszczęte na skutek skargi M. K., M. K. i B. K. stało się bezprzedmiotowe, albowiem na mocy decyzji Starosty B. z dnia [...] r. uchylona została decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r., która bezpośrednio poprzedzała zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję Wojewody S.. Taka sytuacja spowodowała, że przed wydaniem wyroku przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że przedmiotem skargi jest decyzja organu odwoławczego. Decyzja ta bowiem w swoim rozstrzygnięciu dotyczy decyzji organu pierwszej instancji, co w sytuacji skutecznego wyeliminowaniu jej z obrotu prawnego w odrębnym trybie, czyni bezprzedmiotową również i zaskarżoną decyzję.
Również bez znaczenia pozostaje okoliczność, że sprawa wydania decyzji Starosty z dnia [...] r. wyszła na jaw w postępowaniu sądowym dopiero na etapie postępowania kasacyjnego. W niczym to bowiem nie zmienia faktu, iż w obrocie prawnym nie pozostawała decyzja będąca przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie.
Na marginesie przyjdzie wskazać, że zgodnie z art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego właściwy organ uchyla decyzje o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Decyzją, o której mowa w powołanym przepisie jest w niniejszej sprawie decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu B. z dnia [...] r., Nr [...]. Bez znaczenia zatem dla bytu decyzji Starosty B. z dnia [...] r. pozostaje wynik postępowania w przedmiocie wznowienia robót budowlanych, które było przedmiotem kontroli tut. Sądu w sprawie II SA/Gl 671/05.
Reasumując należy uznać, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, co stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt. 3 p.s.a. skutkować musiało umorzeniem tego postępowania.
Sąd nie orzekł o kosztach postępowania, a to z uwagi na brak podstaw do orzeczenia w tym przedmiocie przez sąd pierwszej instancji. Zwrot kosztów w razie umorzenia postępowania następuje bowiem jedynie w przypadkach przewidzianych w art. 201 p.s.a. Z kolei o zwrocie kosztów w przypadkach określonych w art. 203 p.s.a. sąd orzeka w orzeczeniu, o którym mowa w tym przepisie (art. 209 p.s.a.), a takim orzeczeniem nie jest niniejsze postanowienie.