Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...]utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 8000 zł.
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2010 r. Sąd ten odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia doręczono skarżącej w dniu 21 grudnia 2010 r.
Pismem z dnia 29 grudnia 2010 r. nadanym w urzędzie pocztowym tego samego dnia K. S. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2266/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Sprawa została zarejestrowana w Wydziale IV pod sygn. akt IV SA/Gl 1321/11, a następnie przekazana według właściwości do Wydziału II i zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gl 99/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 194 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie i wnosi się je w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 grudnia 2010 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 28 grudnia 2010 r. (wtorek – dzień roboczy). Zażalenie na powyższe postanowienie zostało natomiast nadane w urzędzie pocztowym w dniu 29 grudnia 2010 r., a zatem z uchybieniem terminu.
W tej sytuacji zażalenie skarżącej jako spóźnione należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.