Uzasadnienie
Z.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r., Nr [...], którą to decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad ojcem A.B..
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na wydaną przez Kolegium w dniu [...] listopada 2013 r., w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana jako p.p.s.a.) decyzję nr [...]. W decyzji tej organ odwoławczy uchylił w całości decyzję własną z dnia [...] września 2013 r., Nr [...], jednocześnie przyznając Z.B. specjalny zasiłek opiekuńczy z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku koniecznością sprawowania stałej opieki nad ojcem A.B. od [...] lipca 2013 r. do [...] października 2013 r. w wysokości 520 zł miesięcznie, składkę na ubezpieczenie zdrowotne w okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego z zastrzeżeniem, iż nie opłaca się składki, jeżeli strona podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu z innych tytułów i składkę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego przez okres niezbędny do uzyskania 25-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego), z zastrzeżeniem, iż nie opłaca się składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, jeżeli strona podlega obowiązkowi ubezpieczenia społecznego z innego tytułu na podstawie ustawy lub na podstawie odrębnych przepisów.
Od decyzji SKO z dnia [...] listopada 2013r., pomimo upływu trzydziestodniowego terminu od daty jej doręczenia stronie, nie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. (decyzja doręczona została skarżącej w dniu 21 listopada 2013 r.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu. Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania jest uwzględnienie przez organ skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., czyli zastosowanie przez ten organ tzw. instytucji autokontroli (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 184, 436-437).
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Celem wskazanej autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (Postępowanie sądowoadministracyjne, Komentarz, T. Woś, Warszawa 2009). Warunkiem skorzystania przez organ z w/w instytucji, jest uwzględnienie skargi w całości, tj. uwzględnienie jej co do istoty. Skutkiem takiego działania jest nie tylko uchylenie objętej skargą decyzji, ale także ostateczne orzeczenie co do istoty sprawy albo umorzenie postępowania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 68/12).
Decyzją z dnia [...] listopada 2013r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło w całości, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., skargę Z.B. uchylając zaskarżoną decyzję w całości i orzekając co do istoty sprawy. Skorzystanie przez organ, którego decyzję zaskarżono, z przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a. instytucji autokontroli podejmowanych aktów czyni wywołane skargą postępowanie sądowe bezprzedmiotowym z uwagi na to, że wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji skutkuje brakiem przedmiotu postępowania przed sądem administracyjnym. To z kolei, jak już wyżej wskazano, prowadzi do umorzenia postępowania z uwagi na treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stanowisko takie potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I OSK 1168/05, LEX nr 321161 oraz w wyroku z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.