Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. S.J. złożył skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] w sprawie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 11). Jednocześnie skarżący wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłania w tym samym terminie jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Powyższe wezwania przesłane zostały na adres do korespondencji wskazany przez skarżącego w treści skargi. W dniu 18 stycznia 2013 r. przesyłka zwrócona została przez doręczyciela do tutejszego Sądu z adnotacją,,zwrot nie podjęto w terminie" (przesyłka była dwukrotnie awizowana).
Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2013 r. Sąd działając w oparciu o treść art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej zwanej p.p.s.a.) uznał zwróconą przez doręczyciela przesyłkę za skutecznie doręczoną z dniem 10 stycznia 2013 r. Wobec powyższego termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz usunięcie braku formalnego skargi upłynął w dniu 17 stycznia 2013 r. jednakże we wskazanym powyżej terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego oraz nie nadesłał odpisu skargi.
Następnie w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 15 stycznia 2013 r.) skarżący podał, iż został poinformowany przez sekretariat Sądu o dostarczeniu odpowiednich dokumentów i uiszczeniu wpisu 100 zł jednakże z uwagi na wyjazd za granicę w celach zarobkowych nie może ich dostarczyć. W w/w piśmie skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przesunięcie terminu dostarczenia wymaganych przez Sąd dokumentów na 15 marca 2013 r. kiedy będzie na miejscu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia, do którego zobowiązany został przez tutejszy Sąd skarżący, ustalona została na podstawie § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 100 zł.
Dodatkowo wskazać należy, iż skarżący wezwany został przez tutejszy Sąd do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.a, poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Wymóg taki wynika z treści art. 47 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.
Przesyłka polecona z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] zaadresowana do S.J. adres do korespondencji ul. [...] (adres wskazany w treści skargi), zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, w związku z faktem, iż doręczyciel nie zastał adresata i nie mógł doręczyć przesyłki osobiście ani w sposób zastępczy, była przez pocztę dwa razy awizowana: 27 grudnia 2012 r. i 4 stycznia 2013 r. Zgodnie z adnotacją doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, zawiadomienie o jej pozostawieniu w placówce pocztowej [...] (ok.1), umieszczone zostało w skrzynce do doręczania korespondencji. Wobec nie odebrania przez adresata przesyłki w terminie 7 dni od dnia powtórnego awiza przesyłka została zwrócona przez pocztę z adnotacją,,zwrot nie podjęto w terminie".
Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (doręczenie właściwe i zastępcze), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W myśl § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w w/w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia w/w okresu (§ 4).
Stąd Sąd uznając, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 73 p.p.s.a. przyjął przewidzianą w tym przepisie fikcję prawną skutecznego doręczenia i w zarządzeniu z dnia 21 stycznia 2013 r. uznał, iż w/w przesyłka została skutecznie doręczoną skarżącemu z dniem 10 stycznia 2013 r., czyli z upływem ostatniego dnia okresu pozostawienia przez doręczyciela przesyłki w placówce pocztowej, w którym skarżący mógł ją odebrać.
Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż ustawowy termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku upłynął w dniu 17 stycznia 2013 r. W tym terminie skarżący nie uiścił jednakże wymaganego wpisu, ani nie usunął wymaganego braku formalnego skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
Natomiast odnosząc się do wniosku skarżącego o,,przesuniecie terminu" na dokonanie wymaganych przez Sąd obowiązków, zawartego w piśmie nadanym w dniu 15 stycznia 2013 r., Sąd wskazuje iż brak jest podstaw do jego uwzględnienia, gdyż wniosek ten jest niedopuszczalny. Zauważyć należy, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje dwojakiego rodzaju terminy procesowe odnoszące się do stron postępowania, tj. terminy sądowe i ustawowe. Te pierwsze wyznaczane są przez przewodniczącego lub Sąd, natomiast te drugie przewidziane są wprost w ustawie.
Sąd zwraca uwagę, iż ustawodawca przewidział możliwość przedłużenia i skrócenia terminu jedynie w stosunku do terminów sądowych. Wskazuje na powyższe brzmienie art. 84 p.p.s.a., w myśl którego przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. W stosunku do terminów ustawowych brak jest w ustawie podstawy prawnej do ich przedłużenia lub skrócenia. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 244/08).
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek do Sądu o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu i usunięcia braku formalnego skargi. Termin siedmiodniowy na uiszczenie wpisu oraz na usuniecie braku formalnego skargi został wyznaczony przepisem ustawy – art. 220 § 1 i art. 47 w zw. z art. 57 p.p.s.a., tak więc jest terminem ustawowym. W świetle powyższych rozważań niedopuszczalne jest zatem merytoryczne rozpoznanie wniosku o jego przedłużenie.
Jednocześnie Sąd wskazuje, iż stronie skarżącej przysługuje prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności jaką było uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi o ile zostaną spełnione przez nią ustawowo określone przesłanki. Instytucja przywrócenia terminu uregulowana jest w art. 86 do 89 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).