Uzasadnienie
F Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nr [...] z dnia [...] września 2016r. Wójta Gminy, którą organ ten ustalił H.P. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego, dwóch silosów oraz zbiornika przeciwpożarowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 ww. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane
"w granicach tej samej sprawy" rozumianej, jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc identyczność podmiotowa i przedmiotowa, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (vide: postanowienia NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. II FZ 511/14, opubl. LEX nr 1460131; z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 1651/13, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że pomiędzy postępowaniem zakończonym wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] września 2016r. Wójta Gminy a zaskarżonym postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 roku nr [...], nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. W sprawie zakończonej ww. decyzją z dnia [...] września 2016r. Wójt Gminy ustalił H.P. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego, dwóch silosów oraz zbiornika przeciwpożarowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu.
Z kolei zakres przedmiotowy zaskarżonego postanowienia, a co za tym idzie granice kontroli sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie, wyznacza rozstrzygnięcie o stwierdzeniu uchybienia przez F Sp. z o.o. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2016 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazane sprawy pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na wzmiankowaną odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym.
Należy zaznaczyć, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. W sprawie wszczętej skargą F Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, kontrola sądowoadministracyjna nie będzie obejmować decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2016 r. z uwagi na to, że nie została ona wydana w postępowaniu prowadzonym w granicach sprawy, której dotyczy przedmiotowa skarga.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania Wójta Gminy z dnia [...] września 2016 r. nie mógł być uwzględniony.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.