Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2013r., sygn. akt II SA/Go 1095/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę R.O. na orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa z dnia [...] listopada 1960r. nr [...] w przedmiocie przejścia gospodarstwa rolnego z mocy prawa na własność Państwa bez odszkodowania i jednocześnie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.
W dniu 29 stycznia 2013r. do Sądu wpłynął plik pism R.O., a wśród nich sporządzona własnoręcznie przez skarżącego skarga kasacyjna od powyższego postanowienia, w której zarzucił, iż Sąd nie rozpoznał sprawy merytorycznie i dokonał "nadużycia prawnego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Jednym z warunków sine qua non skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne jest sporządzenie jej przez profesjonalnego pełnomocnika, tj. adwokata lub radcę prawnego. Stanowi o tym wprost przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. Wyjątki od tej zasady przewiduje art. 175 § 2, stanowiąc, że tzw. przymus adwokacki nie znajduje zastosowania, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Natomiast § 3 tegoż przepisu pozwala na sporządzenie skargi kasacyjnej przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Z powyższego wynika, że skargi kasacyjnej strona nie może sporządzić osobiście. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalistę podyktowany jest wysokimi wymogami formalnymi stawianymi skardze przez p.p.s.a. i ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. nie jest błędem formalnym a konstrukcyjnym, co oznacza, że nie podlega sanacji i prowadzi do odrzucenia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2012r. sygn. akt II FZ 19/12, Lex nr 113639; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 23 maja 2011r., sygn. akt I OZ 320/11, Lex nr 795309; postanowienie NSA z dnia 17 marca 2011r., sygn. akt II FZ 2344/10, Lex nr 992286).
Wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna na postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 21 stycznia 2013r. została sporządzona przez niego osobiście, a więc z naruszeniem art. 175 p.p.s.a.
W konsekwencji na podstawie art. 178 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.