Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2013r. E.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2013r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia
Postanowieniem z dnia 18 marca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę E.M..
W związku ze złożonym dnia 8 kwietnia 2014r. wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014r. Referendarz Sądowy tutejszego Sądu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych jako pełnomocnika skarżącej wyznaczyła radcę prawnego A.B..
Dnia 16 stycznia 2015r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej E.M. z urzędu. Jednocześnie radca prawny oświadczyła, że powyższe koszty nie zostały przez E.M. uiszczone w całości, jak i w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Sąd uznał, iż reprezentujący E.M. pełnomocnik – radca prawny A.B., sporządzając i wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 18 marca 2014r., jak i zażalenie na postanowienie z dnia 17 września 2014r. wykonała na rzecz skarżącej usługi prawne mieszczące się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, za które przysługuje pełnomocnikowi z urzędu prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia.
Ustalając jego wysokość Sąd kierował się treścią § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 490), na mocy którego sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, za sporządzenie której stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając na względzie, iż zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach wynosi 240 zł, przyjąć należało, że przysługująca radcy prawnemu A.B., nie prowadzącej sprawy w pierwszej instancji, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej winna wynosić 180 zł.
Ponadto, uwzględniając dyspozycję § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d ww. rozporządzenia przewidującego stawkę minimalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji - w postępowaniu zażaleniowym, Sąd za zasadne uznał również przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia z tytułu sporządzenia i wniesienia zażalenia w kwocie 120 zł.
Wobec powyższego Sąd, uwzględniając wniosek pełnomocnika, orzekł jak w sentencji. Dodatkowo, stosownie do treści § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, zasądzone wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu.