Uzasadnienie
D.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Wraz ze skargą na rachunek bankowy Sądu uiszczony został wpis sądowy w wysokości 200 zł.
W piśmie z dnia [...] lutego 2020 r. pełnomocnik skarżącego zawarł oświadczenie, iż działając w imieniu skarżącego cofa skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie.
Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2020 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
W piśmie z dnia [...] kwietnia 2020 r. pełnomocnik skarżącego potwierdził, że skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2020 r. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Nieusunięcie - pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Wobec powyższego uzasadnione było wezwanie strony skarżącej, działającej przez pełnomocnika do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa o stosownej treści.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 kwietnia 2020 r., zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 28 kwietnia 2020 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy brak formalny nie został uzupełniony, a pełnomocnik w piśmie z dnia [...] kwietnia 2020 r. potwierdził, że skarżący pismem z dnia [...] lutego 2020 r. cofnął skargę.
Odnosząc się natomiast do złożonego przez podpisanego pod skargą profesjonalnego pełnomocnika skarżącego pisma z dnia [...] lutego 2020 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi w imieniu skarżącego, wskazać należy, że nie mogło ono odnieść w tej sprawie zamierzonego skutku. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Należy podkreślić, iż cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. W świetle powyższego wniosek skarżącej o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc takiej, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 291). W związku z przytoczonymi powyżej argumentami, w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi, bowiem zachodziły podstawy do jej odrzucenia wobec nieuzupełnienia braków formalnych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007 oraz z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 1333/14).
Dlatego też należało uznać, że wobec nieusunięcia braku formalnego skargi w wyznaczonym do tego terminie, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia.
W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in principio i § 2 p.p.s.a., jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.