Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. Wydziałowa Komisja Stypendialna, po rozpoznaniu wniosku T.K., odmówiła przyznania wnioskodawcy stypendium za wyniki w nauce.
Organ I instancji jako przyczynę wydania rozstrzygnięcia wskazał fakt niezłożenia przez T.K., w ustalonym przez dziekana w/w wydziału terminie, indeksu i karty egzaminacyjnej, na podstawie których obliczana jest średnią ocen będąca w dalszej kolejności podstawą przyznania stypendium.
W wyniku wniesionego przez T.K. odwołania, decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję, w całości podzielając stanowisko organu I instancji.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniósł T.K.. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej rażące naruszenie prawa w tym art. 9 kpa przez nienależyte i niewyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, w wyniku czego skarżący jako strona poniósł szkodę w postaci nieprzyznania stypendium za wyniki w nauce.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż w dniu [...] marca 2009 r. wydana została przez Odwoławczą Komisję Stypendialną decyzja, w której na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględniając w całości skargę T.K., organ uchylił swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r. i orzekł o przyznaniu T.K. stypendium za wyniki w nauce w roku akademickim 2008/2009 w kwocie 330 zł miesięcznie. W/w decyzja została przesłana przez organ do tutejszego Sądu wraz z aktami administracyjnymi sprawy.
W sprawie nie został wyznaczony przez Przewodniczącego Wydziału termin rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W opisanym powyżej przepisie uregulowana została instytucja samokontroli organu, którego akt prawny został zaskarżony do sądu administracyjnego. Celem wskazanej autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (Postępowanie sądowoadministracyjne, Komentarz, T. Woś, Warszawa 1999). Warunkiem skorzystania przez organ z w/w instytucji, jest uwzględnienie skargi w całości, tj. uwzględnienie jej co do istoty.
W sytuacji, gdy wniesiona została przez skarżącego do wojewódzkiego sądu administracyjnego skarga na akt z zakresu administracji publicznej, a następnie wydane zostaje przez organ administracji publicznej, którego dotyczy skarga, orzeczenie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sytuacji, gdy zaistnieje jedna z trzech podanych poniżej podstaw:
- 1. skarżący skutecznie cofnął skargę,
- 2. w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,
- 3. postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Uwzględnienie przez organ w całości skargi w ramach opisanej powyżej autokontroli niewątpliwie stanowi trzecią z w/w wymienionych przesłanek stanowiących podstawę do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Stanowisko takie potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 września 2006 r. I OSK 1168/05, LEX nr 321161 oraz w wyroku z dnia 25 października 2005 r., II OSK 85/05, LEX nr 188791. NSA podkreślił, iż w takiej sytuacji zaskarżona decyzja zostaje pozbawiona bytu prawnego, w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona z uprawnień autokontrolnych.
W niniejszej sprawie zaskarżona do tutejszego Sądu przez T.K. decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] grudnia 2008 r., utrzymująca w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej z dnia [...] listopada 2008 r., została przez organ II instancji, w ramach autokontroli, uchylona i jednocześnie przyznane zostało skarżącemu stypendium za wyniki w nauce w roku akademickim 2008/2009 w kwocie 330 zł miesięcznie. Tym samym będąca przedmiotem rozpoznania zaskarżona decyzja organu I i II instancji utraciły byt prawny, czyniąc postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym.
Wobec powyższego w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.