Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 10 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Go 21/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Skład
Sędzia WSA Maria Bohdanowicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi D.B. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] roku nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

D.B. wniosła skargę na uchwałę nr [...] Rady Miasta z dnia [...] listopada 2008 r., w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy - zwany dalej Dyrektor PUP. Uchwałą tą Rada Miasta podtrzymała stanowisko wyrażone w uchwale nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. odnośnie zarzutów skarżącej zawartej w skardze na działalność Dyrektora PUP.

W uzasadnieniu skargi D.B. zarzuciła Dyrektorowi PUP rażącą niekompetencję. Skarżąca wskazała, iż jest przedmiotowo traktowana w PUP. Żądała zwiększenia wysokości dotacji na posiłek w Urzędzie. Żaliła się, iż dotychczas oferowana jej pomoc jest dalece niewystarczająca.

Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. skarżąca zwróciła się do Przewodniczącego Rady Miasta oraz Rady Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą. W odpowiedzi pismem z dnia [...] listopada 2008 r. Przewodniczący Rady Miasta poinformował skarżącą, iż Rada Miasta na sesji w dniu [...] listopada 2008 r. uznała skargę na działalność Dyrektora PUP za bezzasadną.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270). Podnosiła, iż uchwała nr [...] stanowiła już przedmiot postępowania przed tutejszym Sądem. W ocenie organu jeżeli skarga dotyczy tego samego przedmiotu postępowania, należy ją uznać za niedopuszczalną z uwagi na powagę rzeczy osądzonej. Ponadto zwrócono uwagę, iż postępowanie skargowe uregulowane w dziale VIII kpa jest jednoinstancyjne i nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego,

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż niezasadny okazał się pierwszy zarzut zawarty w odpowiedzi na skargę. Myli się organ twierdząc, że skargę złożoną ponownie, która dotyczy tego samego przedmiotu postępowania należy uznać za niedopuszczalną z uwagi na powagę rzeczy osądzonej. Wskazać trzeba, że postępowania ze skargi D.B. w sprawach o sygn. akt II SA/Go 409/07 oraz o sygn. akt II SA/Go 745/07 zakończyły się wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Sąd stoi na stanowisku, iż żadne prawomocne postanowienie odrzucające skargę, bez merytorycznego rozpoznania nie ma powagi rzeczy osądzonej.

Zasadny jest jednak zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 póz. 1270). Kognicja sądu administracyjnego w odniesieniu do uchwał organów gminy wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa. Zarówno ten przepis jak i art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 Nr 142, póz. 1591 z póz. zm.) przewidują możliwość zaskarżenia do sądu uchwały przez każdego czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. została podjęta w trybie art. 229 pkt 3 kpa i zawierała stanowisko Rady w sprawie skargi D.B., wniesionej na działalność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w związku z załatwieniem przez ten organ sprawy skarżącej odnośnie zwiększenia wysokości kwoty dotacji na posiłek.

Powołany w podstawie uchwały przepis art. 229 pkt 3 kpa przewiduje kompetencje rady gminy do rozpatrywania skarg obywateli na działalność wójta i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych.

Orzecznictwo w tej kwestii jest jednolite. Wskazuje się, iż uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia, skarga do sądu administracyjnego nie służy. Również nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2002 r. w sprawie II SA/Wr 3121/01, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r. w sprawie l SA 2668/00, publ. Lex 54426). W tym ostatnim postanowieniu skład orzekający stwierdził: "Rozpatrzenie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 kpa nie następuje w formach wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o NSA, co nie dotyczy skarg, do których rozpoznania są właściwe rady gmin, powiatów oraz sejmików województw.

Te organy bowiem we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały. Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. nie jest uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Takie uznanie powoduje iż w/w uchwała nie spełnia podstawowej przesłanki jej zaskarżalności w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. nr 142, póz. 1591). Bez znaczenia pozostaje zatem fakt, iż skarżąca twierdzi że ma interes prawny do jej wniesienia czy też prawidłowo wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Sądu przedmiotowa skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana.

W świetle powyższych okoliczności w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) skarga podlega odrzuceniu.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 11 sierpnia 2009 r., dokument z 19 maja 2009 r., dokument z 28 kwietnia 2009 r., dokument z 4 marca 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.