Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. M.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
W związku ze złożonym przez M.G. wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 9 maja 2013 r. referendarz sądowy tutejszego Sądu przyznał ww. skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych jako pełnomocnika M.G. wyznaczyła radcę prawnego M.M..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Go 263/13 oddalił skargę M.G..
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. Sąd przyznał od Skarbu Państwa radcy prawnemu M.M. kwotę 240 zł, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy.
Pismem z dnia [...] września 2013 r. radca prawny z urzędu sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku Sądu. Skarga ta zawierała wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z tytułu pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym i oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 czerwca 2015 r. (sygn. akt I OSK 2615/13) powyższą skargę kasacyjną oddalił. W uzasadnieniu wyroku NSA końcowo wskazał, że o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, również w instancji kasacyjnej, orzekają wyłącznie wojewódzkie sądy administracyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Sąd uznał, iż reprezentujący M.G. pełnomocnik – radca prawny M.M., sporządzając i wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 27 czerwca 2013 r. wykonał na rzecz skarżącego usługę prawną mieszczącą się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, za którą przysługuje pełnomocnikowi z urzędu prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia.
Ustalając jego wysokość Sąd kierował się treścią § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), na mocy którego sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, za sporządzenie której stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając na względzie, iż zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach wynosi 240 zł, przyjąć należało, że przysługująca radcy prawnemu (prowadzącemu także sprawę w pierwszej instancji) stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej winna wynosić 120 zł.
Wobec powyższego Sąd, uwzględniając wniosek pełnomocnika, orzekł jak w sentencji. Dodatkowo, stosownie do treści § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, zasądzone wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.