Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2024 r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w pkt I oddalił skargę J. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2023 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, w pkt II orzekł o zwrocie skarżącej nadpłaconego wpisu sądowego od skargi.
Pismem z dnia [...] czerwca 2024 r. skarżąca wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną na powyższy wyrok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 ustawy, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W myśl art. 177 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do art. 175 § 2 p.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Natomiast w art. 175 § 3 p.p.s.a. dopuszczona została możliwość, by skarga kasacyjna została sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Brak polegający na sporządzeniu skargi przez podmiot inny niż wymieniony w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi zgodnie z orzecznictwem brak nieusuwalny (por. postanowienie NSA z 10 maja 2011 r., I OZ 320/11). Z uwagi na ten charakter braku skargi kasacyjnej wniesionej przez stronę skarżącą Sąd nie wzywał o jego usunięcie.
W rozpoznawanej sprawie wniesiona skarga kasacyjna nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem nie spełniała wymogu określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. Z wiedzy posiadanej przez Sąd nie wynika również, aby zachodził wyjątek określony w wymienionym wyżej art. 175 § 2 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.