Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 3 marca 2011 r. oddalił skargę S.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Dnia 18 kwietnia 2011 r. wpłynęło do sądu zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika.
W uzasadnieniu wniosku S.Z. podała, że od dnia [...] marca 2011 jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżąca oświadczyła, że jej mąż otrzymuje emeryturę w wysokości 1.872,94 zł.
W uzupełnieniu wniosku skarżąca przedstawiła rachunki dokumentujące ponoszone wydatki związane z eksploatacją domu (czynsz- 316,80 zł, energia elektryczna -101 zł, gaz -120 zł, podatek od nieruchomości - 50 zł) a także wyciągi z rachunków bankowych.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
Należy podkreślić, iż co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
Zwraca się także trafnie uwagę w literaturze, iż prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39).
Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala na stwierdzenie, że wniosek S.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zawiera usprawiedliwione podstawy.
Należy wskazać, że z przedłożonego zaświadczenia wynika, iż skarżąca od dnia [...] marca 2011 r. jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Mąż skarżącej otrzymuje emeryturę w wysokości 1.872,94 zł. S.Z. spłaca pożyczkę (8.061,54), której miesięczna rata wynosi 252,24 zł.
Z przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego wynika, że skarżąca posiada debet (saldo na dzień [...] kwietnia 2011 r. wynosiło - 9.790,24 zł).
S.Z. ponosi także wydatki na zakup niezbędnych lekarstw i konsultacji lekarskich.
Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania oświadczenia skarżącej odnośnie braku oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych. Z tych względów uznano, że wniosek S.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.