Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2014 r., znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak [...] orzekającej o utracie przez T.W. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...].04.2014 r.
Stronę postępowania pouczono, że skargę od decyzji Wojewody należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzję tę doręczono stronie w dniu 26 maja 2014 r. Skarżąca nadała skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. dnia 24 czerwca 2014 r. Skarga wpłynęła do Sądu 26 czerwca 2014 r. i po zarejestrowaniu jej w dzienniku korespondencji ogólnej (Dz.K. 36/14), Sąd pismem z dnia 26 czerwca 2014 r. przekazał skargę Wojewodzie, celem nadania biegu. O powyższym zawiadomiono skarżącą.
W dniu 18 lipca 2014 r. ww. skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy wpłynęła do Sądu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca postanowieniem skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli dochowania terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a. (wniosek o przywrócenie terminu), sąd zobligowany jest skargę odrzucić.
Na gruncie orzecznictwa sądów powszechnych wypracowano zasadę, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (vide: postanowienie SN z dnia 14 listopada 1973 r., sygn. akt II CZ 183/73, publ.: OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). Przedstawione stanowisko znalazło uznanie wśród komentatorów. Podtrzymano bowiem, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248). Podobnie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 575/09, z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 234/09, Lex Polonica nr 2156219, z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 53/09, Lex Polonica nr 2143032).
Mając na uwadze ustalony wyżej stan faktyczny oraz przytoczone podstawy prawne stwierdzono, że ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął w tej sprawie z dniem 25 czerwca 2014 r. W okolicznościach przedmiotowej sprawy tylko czynność nadania skargi do Wojewody w terminie otwartym do jej wniesienia, można traktować jako spełniającą powyższy warunek. Ze wskazanych wyżej powodów za termin wniesienia skargi do Sądu przyjęto dzień 26 czerwca 2014 r., tj. dzień, w którym skargę T.W. przekazano do organu odwoławczego.
W tym miejscu należy wskazać, iż w treści decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2014 r. zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Należy więc uznać, że złożenie skargi nastąpiło z przekroczeniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, co skutkuje odrzuceniem tego środka zaskarżenia.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.