Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 2 września 2009 r. odrzucił skargę D.B. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z tytułu bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 145/09 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Powyższe postanowienie od dnia 24 października 2009 r. jest prawomocne. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 20 listopada 2009 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
30 listopada 2009 r. wpłynął do Sądu przekazany przez organ oryginał wniosku D.B. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu "PPF" w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. A contrario nie jest dopuszczalne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po zakończeniu postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony przed wszczęciem postępowania, a zatem przed wniesieniem skargi oraz w toku postępowania, aż do jego prawomocnego zakończenia (zob. uzasadnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2005 r., II FZ 653/05, OSP 2006, nr 9, póz. 153, M.Niezgódka-Medek, w: B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005 s. 586).
W niniejszej sprawie orzeczeniem kończącym postępowanie jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 września 2009 r. odrzucające skargę D.B. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z tytułu bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 145/09 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
D.B. nie złożyła skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia. W konsekwencji przedmiotowe postanowienie stało się prawomocne od dnia 24 października 2009 r. (k. 40 akt sądowych).
Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd, a w rezultacie nie jest też sprawą w toku. Wyjątek będzie stanowić sytuacja, w której strona połączy swój wniosek o przyznanie prawa pomocy z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie. Skarżąca nie złożyła takiego wniosku. Nie może zatem budzić wątpliwości, że rozpoznawany wniosek D.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego został złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania w rozumieniu art. 243 § 1 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.