Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił – jako wniesiony z przekroczeniem terminu - sprzeciw D.B. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 1 grudnia 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi D.B. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z tytułu bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 145/09 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia w terminie 7 dni zażalenia, został doręczony D.B. dnia 8 lutego 2010 r.
Dnia 9 lutego 2010 r. w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, które Kolegium przesłało do Sądu przesyłką poleconą w dniu 10 marca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż przed przedstawieniem akt sprawy oraz zażalenia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, każdorazowo obowiązkiem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest dokonanie wstępnej kontroli zażalenia złożonego na postanowienie tego sądu, obejmującej również zbadanie terminowości jego złożenia.
Podnieść trzeba, iż stosownie do treści przepisu art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., na postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że przepis ten stanowi podstawę wniesienia zażalenia na postanowienie sądu odrzucające sprzeciw na orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt II OZ 1030/06).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż postanowienie w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia zażalenia zostało doręczone D.B. dnia 8 lutego 2010 r. Z tego więc względu uznać należy, że ostatnim dniem do wniesienia zażalenia był dzień 15 lutego 2010 r. Tymczasem skarżąca złożyła zażalenie dnia 9 lutego 2010 r. w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które przesłało je do Sądu przesyłką poleconą nadaną w placówce pocztowej dopiero w dniu 10 marca 2010 r., a więc bez wątpienia po upływie 7-dniowego terminu zakreślonego przez ustawę.
Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym (...) jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu. Oznacza to, iż dla ustalenia terminu wniesienia pisma do Sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego decydujące znaczenie ma data stempla pocztowego.
Przepisy tej ustawy nie przewidują natomiast możliwości wnoszenia pism procesowych do Sądu – za wyjątkiem skargi inicjującej postępowania – za pośrednictwem organu administracji publicznej. Stoi temu na przeszkodzie fakt, iż z chwilą złożenia skargi wszczynane jest postępowanie sądowoadministracyjne, w którym nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, a w tym również art. 65, który stanowi podstawę do przekazania pisma złożonego do niewłaściwego organu. Uznać więc należy, że dniem wniesienia do Sądu zażalenia od postanowienia z dnia [...] stycznia 2010 r. był dzień nadania go na poczcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Ze stempla pocztowego widniejącego na kopercie, w której zażalenie zostało przesłane do Sądu wynika, że przesyłka nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 10 marca 2010 r.
Wobec powyższych ustaleń uznać należało, że zażalenie wniesione zostało z przekroczeniem terminu i jako takie, stosownie do dyspozycji art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., podlegało odrzuceniu.
W konsekwencji orzeczono jak w sentencji postanowienia.