Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] Komendant Oddziału Straży Granicznej utrzymał w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., którą nałożono na W.G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "G" PPH-U karę pieniężną w wysokości 10000 zł za wwóz odpadów na terytorium RP bez wymaganego zezwolenia.
W.G., działając przez pełnomocnika adwokata M.R., wniósł skargę na powyższą decyzję. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzupełniony następnie pismem z dnia [...] września 2012 r.
We wniosku skarżący wskazał, że wyegzekwowanie od niego tej należności wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki majątkowe "paraliżując" prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, co z kolei wiązałoby się z koniecznością jej zlikwidowania, w celu uniknięcia generowania zadłużenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest zatem wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04).
Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05).
Zdaniem Sądu, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony. Prowadzona przez skarżącego działalność w zakresie transportu drogowego, stanowi jedyne źródło utrzymania jego i jego rodziny, tym samym pozbawienie skarżącego możliwości pracy w tym zakresie wyrządziłoby jego rodzinie znaczną szkodę i spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie zaskarżonej decyzji będzie miało bowiem realny i znaczący wpływ nie tylko na sytuację ekonomiczną samego skarżącego, ale również na prowadzona przez niego działalność gospodarczą, w tym możliwość jej ewentualnego wykonywania w przyszłości. Wykonanie zaskarżonej decyzji stwarzające zagrożeniem zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez skarżącego jednego ze źródeł utrzymania, stanowi o spełnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.