Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 16 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Go 7/17

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim
Skład
Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski przewodniczący
Sędzia WSA Michał Ruszyński sprawozdawca
Sędzia WSA Grażyna Staniszewska
referent stażysta Krzysztof Frączek protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 16 marca 2017 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Gminy na informację Zarządu Województwa z dnia [...] r., [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, II. przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa, III. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz Gminy kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Pismem z [...] listopada 2016r. nr [...] Instytucja Zarządzająca (Zarząd Województwa, dalej także IZ) oceniająca w ramach prowadzonego konkursu w ramach osi priorytetowej 7 – Równowaga społeczna, działania 7.1 Programy aktywnej integracji realizowane przez ośrodki pomocy społecznej Regionalnego Programu Operacyjnego - 2020 (dalej jako Konkurs) wniosek Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o dofinansowanie projektu nr [...] pt. "Od aktywności do samodzielności" – aktywizacja społeczno-zawodowa w gminie poinformowała skarżącą, iż wniosek został oceniony negatywnie, nie otrzymując dofinansowania i uzyskał końcowy wynik oceny 0 punktów.

IZ wskazała m.in., że projekt nie spełnia ogólnego kryterium formalnego nr 3 w części A Karty Oceny Formalno-Merytorycznej (KOF-M), które brzmi: "Celem kryterium jest formalne potwierdzenie potencjału finansowego wnioskodawcy. Beneficjent wskazując, iż osiągnięty przez niego roczny obrót jest równy lub wyższy od rocznych wydatków w projekcie, daje rękojmię tego, iż poradzi sobie z racjonalnym wydatkowaniem środków publicznych otrzymanych do realizacji projektu" oraz kryteria dostępu nr 4 i 6, które brzmią: "Ośrodki pomocy społecznej wnoszą do projektu wkład własny w wysokości 15% wartości dofinansowania projektu. Niedopuszczalne jest wykazanie innej wartości wkładu własnego", "Projektodawca zapewnia preferencje i komplementarność działań w ramach aktywizacji społeczno-zawodowej z działaniami towarzyszącymi w ramach POPŻ finansowanego z funduszu FEAD dla uczestników objętych wsparciem w tym programie".

IZ wskazała, że z zapisów budżetu projektu wynika, że wkład własny nie stanowi 15% całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu (koszty projektu ogółem 313 257,01 PLN, wkład własny 40 859,61 PLN). Zatem beneficjent wskazał wkład własny na poziomie 13%.

Jednocześnie IZ wskazała, że wniosek o dofinansowanie projektu aby mógł zostać skierowany do dofinansowania musi uzyskać od każdego oceniającego, którego ocena jest brana pod uwagę, pozytywną ocenę za spełnienie wszystkich kryteriów obligatoryjnych z części A, B i C KOF-M oraz pozytywną ocenę za część D KOF-M. Pozytywna ocena za część D KOF-M oznacza uzyskanie minimum 70% punktów za każdą część podlegającą ocenie w tej części KOF-M tj. III, IV, 5.1, 5.2, 5.3-5-5 oraz VI. Wniosek o dofinansowanie projektu który nie spełnił warunków podanych wyżej, nie może uzyskać dofinansowania nawet, gdy ogólna liczba punktów uzyskanych w części D KOF będzie wyższa niż 70 punktów. Niespełnienie któregokolwiek z kryterium wyboru oceniającego w części A, B, C KOF-M skutkuje przyznaniem zera punktów w końcowej ocenie wniosku o dofinasowanie projektu.

W proteście skarżąca wskazała, że kryterium formalne nr 3 dotyczy potwierdzenia potencjału finansowego wnioskodawcy. Zaznaczono, że we wniosku wskazano w pkt. 5.2 kwotę, która jest wyższa od rocznych wydatków w projekcie (3 391 337,40 zł). Zatem formalnie potencjał finansowy wnioskodawcy został wskazany i potwierdzony.

Odnosząc się do kwestii spełnienia kryterium dostępu nr 4 skarżąca wskazała, że wnioskowane dofinasowanie projektu wynosi 272 397,40 zł, z tego 15% daje kwotę 40 859,61 zł i taka właśnie kwota wkładu własnego została uwzględniona w projekcie. Jeżeli natomiast chodzi o spełnienie kryterium dostępu nr 6 skarżąca podkreśliła, że we wniosku wyraźnie wskazała w pkt. 4.1, program PO PŻ, co daje skuteczność udzielenia wsparcia osobom zagrożonych ubóstwem w połączeniu z RPO.

Protest skarżącego nie został uwzględniony. W piśmie informującym o takim rozstrzygnięciu z [...] grudnia 2016 r. nr [...], IZ wskazała, że uznano protest w zakresie spełnienia kryterium formalnego nr 3 oraz kryteriów dostępu nr 4 i 6, jednak z uwagi na nie uzyskanie minimum punktowego (70% maksymalnej liczby punktów) u jednego z oceniających, IZ uznała, że decyzja odrzucająca wniosek była zasadna – tzn. wynik sytuujący projekt poniżej minimum punktowego był właściwy.

W skardze wniesionej z zachowaniem szczególnego terminu i warunków formalnych Gmina wniosła o jej uwzględnienie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez IZ. Zdaniem skarżącej Gminy, uznając racje dotyczące oceny wniosku w ramach trzech kryteriów o charakterze formalnym i dostępu, IZ zobowiązana była odnieść się również do innych miejsc oceny wniosku, gdzie te kryteria, a także ich ocena, są brane pod uwagę, a tym samym IZ powinna przyznać wnioskodawcy odpowiednie punkty za spełnienie wymaganych kryteriów. Dofinansowanie jest przyznawane wnioskom, które podczas oceny zdobędą co najmniej 70% punktów. Zdaniem skarżącej Departament EFS Urzędu Marszałkowskiego Województwa uznając pomyłkę asesora i akceptując spełnienia kryteriów powinien zmienić punktację w ramach tych kryteriów, co w sumie dałoby wnioskowi wyniki powyżej 70% punktów możliwych do uzyskania w części D Kryteria Merytoryczne KOF-M pkt 5.2 Potencjał Wnioskodawcy i Partnerów – lub chcąc być uczciwym – przekazać projekt do ponownej oceny. Tymczasem IZ przeczy sama sobie – z jednej strony uznając racje skarżącej, a z drugiej nie realizując wynikających z tego oczywistych konsekwencji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wskazując dodatkowo, że zgodnie z art. 54 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 217, dalej: u.r.p.) organ nie ma kompetencji do rozszerzania rozstrzygnięcia protestu o kwestie nie wskazane przez protestującego. W związku z powyższym, skoro Gmina w złożonym proteście odniosła się jedynie do kryterium formalnego nr 3 oraz kryteriów dostępu nr 4 i 6, nie dodając przy tym, że ocena w poszczególnych obszarach części D Kryteria merytoryczne została – konsekwencji niewłaściwie ocenionych kryteriów formalnych i dostępu – dokonana błędnie, a IZ związany była treścią protestu, to działanie IZ było działaniem właściwym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.r.p. w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 61 ust. 8 u.r.p w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1., b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

  1. 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
  2. 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Stosownie do art. 64 u.r.p. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które są zapisane w ustawie. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (art. 37 ust. 2 u.r.p). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 u.r.p.).

W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 u.r.p.). Zgodnie z art. 39 ust. 2 u.r.p. konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 u.r.p., który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.r.p.).

Zgodnie z art. 54 ust. 2 u.r.p. protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera między innymi wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem (pkt 4). Z powołanym przepisem koresponduje art. 57 u.r.p. nakładający na właściwą instytucję powinność rozpatrzenia protestu poprzez weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 u.r.p.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wskazała i uzasadniła, z oceną którego kryterium wyboru projektów się nie zgadza. Spełniła więc warunek formalny wskazania kryterium wyboru projektu, o charakterze proceduralnym z art. 54 ust. 2 pkt 4 u.r.p. Natomiast IZ mimo tego w zaskarżonej informacji poinformowała stronę skarżącą, iż uznała zasadność wszystkich zarzutów wskazanych w proteście, jednak pomimo ich uznania wniosek nie mógł być skierowany do dofinansowania w związku z faktem, iż w części D Kryteria Merytoryczne pkt. 5.2 Potencjał Wnioskodawcy i Partnerów, wniosek nie uzyskał minimum punktowego - 70% maksymalnej liczby punktów, u jednego z oceniających.

W związku z tym stanowiskiem IZ wskazać należy, że spełnienie kryterium formalnego nr 3 oraz kryteriów dostępu nr 4 i 6, bezpośrednio przekłada się - ponieważ kryteria te dotyczą Potencjału Wnioskodawcy - na zestawienie ocen, czyli punktację za ich spełnienie. Zatem wskazanie przez skarżącą w proteście - zgodnie z art. 54 ust. 2 pkt 4 u.r.p. - kryteriów wyboru projektu, z których oceną skarżąca się nie zgodziła, wraz z uzasadnieniem, przy jednoczesnym niewskazaniu, że ocena w poszczególnych obszarach części D Kryteria Merytoryczne pkt. 5.2 Potencjał Wnioskodawcy i Partnerów, została dokonana błędnie, nie może - zdaniem Sądu - stanowić podstawy do nieuwzględnienia protestu, właśnie ze względu na to, że spełnienie kryterium formalnego nr 3 i kryteriów dostępu nr 4 i 6, ma bezpośredni związek z przyznaną punktacją.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że ocena została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny (art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.r.p., pkt I wyroku). Z tych też względów sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez właściwą instytucję (pkt II wyroku).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. (pkt III wyroku). Na koszty te składa się wpis od skargi w kwocie 200 zł.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.