Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia ustalił koszt świadczeń opieki zdrowotnej sfinansowanych ze środków publicznych, udzielonych D.H. w wysokości 1051,26 zł jako osobie nieuprawnionej. Decyzja ta, po dwukrotnym awizowaniu przez Pocztę Polską została zwrócona do organu jako niepodjęta przez adresata w terminie.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2022 r. D.H., wskazując, iż z uwagi na brak zachowania standardowej awizacji przez operatora nie odebrał w/w przesyłki, zwrócił się do organu z wnioskiem o ponowne jej przesłanie w postaci elektronicznej na adres e-mail lub w tradycyjny sposób. Kopię powyższej decyzji organ przesłał skarżącemu w postaci papierowej, a przesyłka została mu doręczona w dniu 6 października 2022 r.
W dniu 7 listopada 2022 r. wpłynęła do organu (drogą elektroniczną) skarga D.H. na decyzję z [...] lipca 2022 r., w której skarżący podkreślił, że decyzja ta została mu skutecznie doręczona w dniu 6 października 2022 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie, ewentualnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza sprawdzenie wszystkich jej wymagań formalnych, a w tym, czy została wniesiona w terminie wskazanym przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 stanowi natomiast, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2022 r. została doręczona stronie skarżącej za pośrednictwem Poczty Polskiej w trybie doręczenia zastępczego. Analiza akt administracyjnych przeprowadzona przez Sąd wykazała, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję organ wysłał na adres skarżącego: ul. [...], pod którym to adresem skarżący odbierał wcześniej kierowaną do niego przez organ korespondencję, a nadto w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek wzmianki o ewentualnej zmianie adresu do korespondencji skarżącego. Jak wynika z adnotacji poczynionych przez doręczającego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, pierwszą bezowocną próbę doręczenia przesyłki skarżącemu podjęto w dniu 28 lipca 2022 r., a zawiadomienie o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej "UP [...]" pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu 5 sierpnia 2022 r. Z uwagi na niepodjęcie jej przez adresata, została zwrócona do organu.
Instytucję doręczenia zastępczego korespondencji w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, dalej jako k.p.a.) Zgodnie z treścią § 1 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi w sposób wskazany w przepisach poprzedzających: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że doręczyciel wykonał prawidłowo wszystkie czynności, do jakich zobowiązywał go przywołany wyżej przepis.
W świetle powyższego należy więc uznać, że zaskarżona decyzja z [...] lipca 2022 r. została skutecznie doręczone stronie skarżącej we wskazanym trybie w dniu 11 sierpnia 2022 r. (czwartek), a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 12 września 2022 r. (poniedziałek). Skarga wpłynęła do organu drogą elektroniczną w dniu 7 listopada 2022 r., a więc znacznie po upływie terminu wyznaczonego przez art. 53 § 1 p.p.s.a. Wszelkie rygory związane z doręczeniem zastępczym, wymienione w art. 44 k.p.a. zostały zachowane, nie ma zatem podstaw do tego, aby uznać, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona skarżącemu nieskutecznie.
Ponadto nie można zgodzić się ze skarżącym, iż skuteczne doręczenie decyzji miało miejsce dopiero w dniu 6 października 2022 r., tj. z dniem doręczenia mu kopii decyzji. Nie ulega wątpliwości, że skarżący ma uprawnienie do wystąpienia do organu o przesłanie mu kopii decyzji, jednakże uprawnienie to w żaden sposób nie może wpływać na jego obowiązki wynikające z przepisów prawa, w tym obowiązek dotrzymania trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Treść art. 44 § 4 k.p.a. w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. nie budzi wątpliwości, że skutek w postaci rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi należy wiązać z upływem 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce odbiorczej skarżącego pierwszego awizo, nie zaś z wydaniem skarżącemu dodatkowego egzemplarza decyzji. Tak bowiem należy potraktować późniejsze doręczenie skarżącemu kopii decyzji. To ostatnie zdarzenie miało więc charakter wyłącznie informacyjny i zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń w postępowaniu administracyjnym w żaden sposób nie wpływało na bieg terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II OZ 551/21).
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzeczono jak w sentencji.