Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Przedsiębiorstwa A Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2010 roku nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Od powyższego wyroku pełnomocnik profesjonalny Spółki A złożył skargę kasacyjną, która wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 1 września 2011r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2011 r. pełnomocnik Spółki został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych złożonej skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego wykazującego umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz do reprezentowania strony skarżącej przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Tym samym zarządzeniem pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na odpowiednim urzędowym formularzu, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Oba wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 września 2011r. (k. 144).
Skarżąca Spółka uzupełniła wskazane braki i jednocześnie złożyła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2011r., w którym uznała je za nieuzasadnione i bezprawne. Wskazała, że już wcześniej złożyła pełnomocnictwo, które wyraźnie obejmuje także wniesienie skargi kasacyjnej. Ponadto przedstawiła wcześniej pismo P i bilans, które to dokumenty odzwierciedlają sytuację finansową skarżącego i już na tej podstawie Sąd mógł rozstrzygnąć o zwolnieniu go z opłaty. Wzywając Spółkę do złożenia wniosku na formularzu PPPr Sąd naruszył prawo strony do swobodnego udowodniania w dowolny sposób swojej sytuacji finansowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie z dnia 19 września 2011 r. na zarządzenie z dnia 2 września 2011 r. o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej i wniosku o przyznanie prawa pomocy podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia wymienione w pkt od 1 do 10 tego przepisu. Stosownie do treści art. 198 p.p.s.a. przepisy działu dotyczącego zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
W świetle obowiązujących przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na zarządzenie wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego osobie, która sporządziła i wniosła skargę kasacyjną do Sądu oraz na zarządzenie wzywające do uzupełniania braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu, do czego zobowiązuje wprost przepis art. 252 § 2 p.p.s.a., nie przysługuje zażalenie.
Zażalenie wniesione od zarządzenia, od którego nie przysługuje żaden środek odwoławczy, należy uznać za niedopuszczalne (podobnie B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz wyd. 3, Warszawa 2009, s. 509).
W konsekwencji zażalenie strony skarżącej z dnia 19 września 2011r. na zarządzenie z dnia 2 września 2011 r. należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.