Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt II SA/Go 795/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę B.H. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
Na skutek złożonego przez stronę skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 2 grudnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał stronie prawo pomocy w zakresie ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych jako pełnomocnika B.H. wskazała radcę prawnego adwokata A.Ł..
W dniu 20 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył w tutejszym Sądzie opinię, w której oświadczył, iż po zbadaniu akt sprawy nie znalazł podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym wniósł jednocześnie o przyznanie według norm przepisanych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, polegającej na sporządzeniu opinii prawnej dotyczącej braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, które to koszty nie zostały opłacone w całości, ani w części. Ponadto poinformował, iż sporządzoną opinię przesłał skarżącemu oraz Okręgowej Izbie Radców Prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej jako "p.p.s.a.", wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Według treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490) dalej zwanym rozporządzeniem, sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stanowi, iż stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Z uwagi na fakt, iż stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł, tym samym przysługująca radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł.
Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie radca prawny A.Ł. sporządzając stosowną opinię zapoznała się ze sprawą, a zatem czynność ta jest usługą prawną na jego rzecz i mieści się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej (art. 250 p.p.s.a.), za którą przysługuje pełnomocnikowi prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia, jeżeli koszty te nie zostały uiszczone. Podkreślić w tym zakresie jednak należy, iż pełnomocnik radca prawny A.Ł. ustanowiony został po wydaniu w sprawie wyroku, a zatem po zakończeniu postępowania przed sądem I instancji (por. uchwała SN z dnia 24 stycznia 2007 r., sygn. akt II CZP 124/06, OSNC 2007 nr 6 poz. 91). Uwzględniając zatem okoliczności, iż ustanowiony z urzędu pełnomocnik, który nie prowadził sprawy w postępowaniu przed sądem I instancji, podjął czynności w ramach usługi prawnej, tj. zapoznał się z aktami sprawy i w konsekwencji sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku z dnia 30 października 2013 r., stwierdzić należy, iż przysługuje mu uprawnienie do otrzymania 75 % stawki minimalnej, która zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 297/10, Lex nr 1098485).
Ponadto wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien, zgodnie z treścią § 16 cytowanego rozporządzenia, zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Pełnomocnik w przedmiotowym wniosku, takie oświadczenie zawarł.
W związku z powyższym w niniejszej sprawie należało zasądzić na rzecz pełnomocnika tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawkę w wysokości 180 złotych. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Uwzględniając powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.