Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę D.B. na decyzję Dyrektora Lubuskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] w przedmiocie refundacji mostu zębowego porcelanowego.
25 lutego 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek D.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że posiada dochód w wysokości 477 zł, na który składa się zasiłek stały oraz zasiłek pielęgnacyjny. D. B. oświadczyła, że nie posiada majątku ani oszczędności.
Wniosek okazał się uzasadniony.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Należy podnieść, iż co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
W świetle przedstawionych przez D. B. faktów oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy należy uznać, że skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Wnioskodawczyni posiada niewielki dochód (477 zł), od wielu lat korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, jest osobą bezrobotną (bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych), nie posiada majątku ani oszczędności.
W tej sytuacji należy uznać, że D. B. nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.