Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 11 lutego 2008 roku odrzucił skargę D.B. na decyzję Dyrektora Lubuskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] w sprawie refundacji mostu zębowego porcelanowego. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 roku przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Zielonej Górze na pełnomocnika skarżącej wyznaczyła adwokat I.Z., której strona udzieliła pełnomocnictwa procesowego.
Pełnomocnik skarżącej wniosła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego postanowienia, w której zawarła również wniosek o zasadzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2008 roku, przyznał od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. adwokat I.Z. kwotę 120 zł podwyższoną o obowiązująca stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła adwokat I.Z. zarzucając mu naruszenie art. 227 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. -zwanej dalej p.p.s.a.) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września w sprawie opłat za czynności adwokackie orz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, póz. 1348 ze zm.) poprzez błędne zastosowanie 50% wskaźnika stawki minimalnej określonej zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia jako kwota 240 zł i przyznanie adwokatowi kwoty 120 zł jako wynagrodzenia, zamiast prawidłowo kwoty 180 zł stanowiącej 75% stawki minimalnej, gdyż ten sam adwokat nie prowadził sprawy w drugiej instancji.
W konkluzji autorka zażalenia wniosła o:
- 1. zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie na swoją rzecz kwoty 219,60 zł, w tym 39,60 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
- 2. zasądzenie na swoją rzecz kwoty 146,40 zł w tym 26,40 zł podatku od towaru i usług stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, gdyż nie zostały one w całości ani w części pokryte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest oczywiście uzasadnione.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Stosownie do treści przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b wskazanego powyżej rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie adwokat I.Z. jako pełnomocnik z urzędu D.B. została ustanowiona po odrzuceniu przez Sąd skargi, a zatem po zakończeniu postępowania przed sądem l instancji (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z 24 stycznia 2007 r., II CZP 124/06, OSNC 2007, nr 6, póz. 91).
Adwokat I.Z. podjęła czynność procesową w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która jest już czynnością podejmowaną w instancji wyższej, co oznacza, że nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji w rozumieniu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia. W konsekwencji adwokat I.Z. winna otrzymać 75% stawki minimalnej, a nie jak przyjęto w zaskarżonym postanowieniu - 50%, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego rozporządzenia należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z tytułu poniesionych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obejmujących sporządzenie i wniesienia zażalenia na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d przyznano pełnomocnikowi kwotę 120 zł, powiększoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Złożony przez adwokat I.Z. wniosek spełnia bowiem wymogi określone przepisami prawa.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.