Uzasadnienie
T sp. z o.o. skargą z [...] listopada 2010 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarządzenie Burmistrza Miasta z [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] w sprawie wymagań, jakie powinni spełniać przedsiębiorcy ubiegający się o uzyskanie zezwolenia w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, w części obejmującej § 3, który stanowi, iż "Wskazuje się Gminne Składowisko Odpadów, którego zarządcą jest Przedsiębiorstwo Komunalne jako miejsce odzysku".
Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że § 3 zaskarżonego zarządzenia wydany został z naruszeniem prawa i orzeczenie utraty jego mocy z dniem wydania orzeczenia lub w przypadku uznania zarządzenia za akt prawa miejscowego o stwierdzenie nieważności § 3 zarządzenia. Wskazanej części zarządzenia strona skarżąca zarzuciła naruszenie:
- - art. 7 ust. 3a pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.), poprzez wskazanie miejsca odzysku odpadów nieprzewidzianego w wojewódzkim planie gospodarki odpadami,
- - § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowego sposobu określania wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia (Dz.U. z 2006 r. Nr 5, poz. 33), poprzez wskazanie miejsca odzysku w sposób dyskryminujący, ograniczający konkurencję oraz utrudniający dostęp do rynku przedsiębiorców świadczących usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.
Pełnomocnik skarżącej pismem procesowym z [...] stycznia 2011r. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania.
Czynność procesowa pełnomocnika skarżącej dokonana w przedmiotowej sprawie nie budziła wątpliwości, w związku z czym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne. W tej sytuacji dalsze prowadzenie postępowania sądowego w sprawie uznano za bezprzedmiotowe.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.