Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 października 2010 r, sygn. akt II SA/Go 889/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Ł.G. i W.G. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego D.D.-G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 roku w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony D.D.-G. w dniu 7 grudnia 2010 r.
Dnia 7 stycznia 2011 r. D.D.-G., występująca w charakterze pełnomocnika skarżącego Ł.G. oraz przedstawiciela ustawowego małoletniego W.G., złożyła za pośrednictwem urzędu pocztowego skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnosząc o jego uchylenie oraz ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna może być także sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych, oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 §3 p.p.s.a.).
Podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są jedynie osoby wymienione w powyższym przepisie. Przymus adwokacki, wprowadzony wskazanym przepisem, wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej samodzielnie przez stronę. Przymus ten sprowadza się zatem do obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. pod rygorem jej
Sygn. akt II SA/Go 889/09 odrzucenia. Pod pojęciem sporządzenia skargi, należy przy tym rozumieć jej napisanie i podpisanie, z wymienieniem podmiotu, który skargę sporządził.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przyczyny niedopuszczalności skargi kasacyjnej mogą mieć charakter podmiotowy i przedmiotowy. Wśród przyczyn podmiotowych wskazać można m. in. niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób enumeratywnie wskazanych wart. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie wymienioną w tym przepisie jest brakiem nieusuwalnym, braku tego nie można usunąć w drodze jego uzupełnienia na wezwanie sądu w trybie art. 49 p.p.s.a. W oparciu o przepis art. 49 p.p.s.a. sąd może jedynie wezwać do usunięcia braków formalnych, o których mowa wart. 46 i 47 p.p.s.a. W odniesieniu do braków skargi kasacyjnej określonych w przepisach art. 175 i art. 176 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, nie wzywając do ich usunięcia.
Pogląd ten został zaaprobowany w orzecznictwie sądowym gdzie stwierdzono, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje na podstawie art. 178 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn 2004/5/202, B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 421) odrzucenie skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie pełnomocnik oraz przedstawiciel ustawowy skarżących nie posiadając kwalifikacji, o których mowa we wskazanym przepisie, sporządził skargę kasacyjną samodzielnie. Stwierdzić zatem należy, iż skarga kasacyjna w niniejszej sprawie sporządzona została z naruszeniem art. 175 p.p.s.a.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.