Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia z dnia 8 czerwca 2011 r. Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., pełnomocnik B.N. został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł.
Dnia 5 lipca 2011 r. wpłynął do sądu wniosek B.N. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżąca oświadczyła, że jest osobę bezrobotną, nie posiadającą od stycznia 2011 r. prawa do zasiłku.
Wniosek jest uzasadniony.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Zasadą jest, iż prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów postępowania sądowego, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. W literaturze wskazuje się, że prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w
Sygn. akt II SA/Go 900/10 postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39).
Należy wskazać, że na podstawie postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 kwietnia 2011 r. przyznano B.N. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Z treści formularza PPF wynika, że od wydania powyższego postanowienia nie zmieniła się sytuacja materialna skarżącej. B.N. od dnia [...] lipca 2010 r. jest osobą bezrobotną a od dnia [...] stycznia 2011 r. nie posiada prawa do zasiłku. Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania oświadczenia skarżącej odnośnie braku oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych. Konstatując należy stwierdzić, że wniosek B.N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniony.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.