Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę B.N. na decyzję z dnia [...] października 2010 r. ([...]) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych.
W konsekwencji złożonego przez Skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011r. Referendarz sądowy przyznał jej prawo pomocy – ustanawiając adwokata.
Na podstawie w/w postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w charakterze pełnomocnika na rzecz B.N. – adwokata S.K. (pismo z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...]).
Postanowieniem z dnia 20 maja 2011 r. tut. Sąd, po rozpatrzeniu wniosku B.N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, odmówił przywrócenia uchybionego terminu.
Pełnomocnik skarżącej złożył w tutejszym Sądzie: zażalenie z dnia [...] czerwca 2011 r. na postanowienie z dnia 20 maja 2011 r. oraz do wiadomości Sądu pismo z dnia [...] czerwca 2011r. stanowiące opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adresowane do skarżącej – B.N..
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu w/w zażalenia, oddalił je, wydając w tym przedmiocie postanowienie z dnia 23 września 2011 r. o sygn. akt II OZ 840/11.
W dniu 19 października 2011 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo adw. S.K. z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik zawarł w treści wniosku oświadczenie, iż przedmiotowe koszty nie zostały opłacone w żadnej części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Według treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwanym rozporządzeniem, sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stanowi, iż stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Z uwagi na fakt, iż stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł, tym samym przysługująca adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł.
Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie adwokat S.K. sporządzając stosowną opinię zapoznał się ze sprawą (notatka o udostępnieniu akt z dnia 16 maja 2011 r.), a zatem czynność ta jest usługą prawną na jego rzecz i mieści się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej (art. 250 ppsa), za którą przysługuje pełnomocnikowi prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia, jeżeli koszty te nie zostały uiszczone. Podkreślić w tym zakresie jednak należy, iż pełnomocnik S.K. ustanowiony został po wydaniu w sprawie postanowienia o odrzuceniu skargi, a zatem po zakończeniu postępowania przed sądem I instancji (por. uchwała SN z dnia 24 stycznia 2007 r. II CZP 124/06, OSNC 2007 nr 6 poz. 91). Uwzględniając zatem okoliczności, iż ustanowiony z urzędu pełnomocnik, który nie prowadził sprawy w postępowaniu przed sądem I instancji, podjął czynności w ramach usługi prawnej, tj. zapoznał się z aktami sprawy i w konsekwencji sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie postanowienia z dnia 24 lutego 2011 r., stwierdzić należy, iż przysługuje mu uprawnienie do otrzymania 75 % stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 marca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 297/10).
Jednocześnie, pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł w jej imieniu zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 maja 2011 r., którym odmówiono B.N. przywrócenia terminu do złożenia skargi. Zażalenie to zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 września 2011 r. Sąd drugiej instancji oddalił wniesione przez stronę zażalenie (postanowienie z dnia 23 września 2011 r. akt II OZ 840/11). W konsekwencji stwierdzić należy, iż adwokatowi S.K. przysługuje również uprawnienie do otrzymania wynagrodzenia za udział w postępowaniu zażaleniowym, które zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia wynosi 120 zł.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zgodnie z treścią § 16 cytowanego rozporządzenia zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Pełnomocnik w przedmiotowym wniosku takie oświadczenie zawarł.
W związku z powyższym w niniejszej sprawie należało zasądzić na rzecz pełnomocnika tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawkę w wysokości 180 złotych oraz za udział w postępowaniu zażaleniowym, stawkę 120 zł, co łącznie daje kwotę 300 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Uwzględniając powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.