Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Go Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2009r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2005. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 14 maja 2010 r.
Wnioskiem z dnia [...] września 2012 r. (który wpłynął do Sądu 18 października 2010 r.) skarżący zwrócił się o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści tego wyroku poprzez wyjaśnienie, które z ustaleń pracowników organu, zawartych w jednym z protokołów sporządzonych w toku postępowania administracyjnego jest prawdziwe. Jednocześnie wskazał nieprawdziwe jego zdaniem zapisy zawarte w protokole kontroli oraz odnoszące się do ustaleń stwierdzonych w protokole fragmenty uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2010 r. jako podstawę prawna swego żądania skarżący wskazał przepis art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek okazał się niezasadny.
Stosownie do treści art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek skarżącego sprowadza się w istocie do żądania, aby Sąd dokonał powtórnej oceny zebranego przez organy orzekające w sprawie materiału dowodowego oraz poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, a następnie aby Sąd stwierdził, które z ustaleń organu jest prawdziwe, a które nie.
Tymczasem, jak wskazał sam skarżący w uzasadnieniu wniosku, wykładnia wyroku nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lutego 2009 r., l OSK 23/08). Z tego względu nie ma podstaw do tego, aby Sąd dokonywał powtórnej oceny kwestionowanych przez skarżącego protokołów, zawierających ustalenia faktyczne organu, gdyż oznaczałoby to powtórne merytoryczne rozpoznanie sprawy.
Dodatkowo podkreślić należy, że postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. oraz 5 września 2012 r. Sąd już dwukrotnie odmawiał skarżącemu wykładni oraz rozstrzygania wątpliwości co do treści wyroku z dnia 11 marca 2010 r.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.