Uzasadnienie
Decyzją z dnia 8 lipca 1998 r. (...) wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Cz. przez Kierownika Referatu Architektury zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Stanisławowi i Elżbiecie małżonkom Z. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego o powierzchni zabudowy 73,8 m2, powierzchni użytkowej 90,2 m2 i kubaturze 452,0 m3 na działce położonej w Cz. przy ul. K. o nr 102, nr ewid. gruntów 7, k.m. 2.
Jako podstawę prawną tej decyzji wskazał organ orzekający m.in. art. 28 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 42 ust. 1 i 2, art. 43 ust. 1 i 3, art. 44 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 2, art. 54 ust. 1 i 2 i art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm. - zwanej dalej prawem budowlanym/.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podniesiono, iż objęte pozwoleniem roboty budowlane są zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 3 grudnia 1997 r. oraz przepisami prawa budowlanego i wydanymi na jego podstawie przepisami wykonawczymi.
W odwołaniu od tej decyzji właściciel nieruchomości sąsiedniej Lech M. zarzucił, iż teren, na którym ma być prowadzona budowa jest przeznaczony "pod zabudowę budynków bliźniaczych". Nadto podniósł, iż zgoda na wypełnienie części ściany od jego działki luksferami jest sprzeczna z przepisami prawa budowlanego, które w tym względzie nie zawierają bliższych unormowań. Zarzucił nadto, iż wybudowanie przez sąsiada tak wysokiego /7,6 m/ budynku gospodarczego spowoduje dalsze zacienienie jego działki.
Wojewoda Cz. odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia 7 września 1998 r. (...) utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji z powołaniem się na treść art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz par. 12 ust. 4 pkt 2, par. 234 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm. - zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych/.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż podlegające jego kontroli pozwolenie na budowę zostało wydane po złożeniu przez inwestorów kompletu dokumentów wymaganych przepisami, w tym zgody właściciela działki sąsiedniej do usytuowania spornego budynku w granicy. Usytuowanie budynku jest przy tym zgodne z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, które dla ścian bez otworów okiennych i drzwiowych przewiduje odległość od granicy działki wynoszącą 3 m. Taką właśnie odległość przewidziano dla tego budynku od granicy działki odwołującego się oraz od działki Tadeusza i Andrzeja K. Organ II instancji wyjaśnił nadto, iż otwory w ścianie wypełnione luksferami należy traktować jako część ściany przy czym zachowany został co do wielkości tego wypełnienia wymóg przewidziany w par. 234 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Takie wypełnienie nie narusza też zdaniem tego organu interesu osób trzecich.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Lech M. zarzucił, iż nie uzyskał wyjaśnienia co do wysokości projektowanego budynku oraz co do przeznaczenia działek w planie zagospodarowania przestrzennego. Odpowiedź odnośnie luksferów uznał zaś za wymijającą oraz stwierdził, iż można w inny sposób doświetlić pomieszczenia gospodarcze.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując co do zasady dotychczasowe stanowisko i jego uzasadnienie. Dodatkowo podniósł, iż podnoszona przez skarżącego "sprawa zacienienia jego działki nie znajduje uzasadnienia" w sytuacji gdy sporny budynek ma być zlokalizowany w odległości 3,0 m od północnej granicy jego działki, w odległości 18 m od jego budynku mieszkalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa /art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
W szczególności nie można zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, iż przedmiotowa budowa jest sprzeczna z planem zagospodarowania przestrzennego w sytuacji gdy zgodnie z tym planem teren, na którym ma być ona realizowana jest przeznaczony pod usługi, budownictwo wielorodzinne i parkingi. Pod tym zresztą względem inwestycja ta była oceniana przed wydaniem ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 3 grudnia 1997 r. Decyzją tą organy architektoniczno-budowlane są w postępowaniu o pozwolenie na budowę związane, a to w sytuacji gdy w tym czasie nie doszło do zmiany treści tego planu.
Nie można też podzielić zarzutu skarżącego co da kwestii zacienienia jego działki, a to w sytuacji gdy działka inwestora położona jest od północnej strony działki skarżącego. Usytuowanie spornego budynku od strony działki skarżącego jest zgodne z treścią par. 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Wypełnienie części tej ściany luksferami przy zachowaniu warunku wynikającego z treści par. 234 ust. 2 tego rozporządzenia nie zmienia bowiem charakteru tej ściany, jako ściany bez otworów okiennych lub drzwiowych. Z punktu widzenia treści tych przepisów nie ma przy tym istotnego znaczenia, że ściana oddzielenia pożarowego jest jednocześnie ścianą nośną, co akcentowane jest w skardze.
Skoro jak wyżej wykazano zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa to skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA.