Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Starosta [...], orzekający w sprawie jako organ I instancji, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia A.K. na budowę bezodpływowego osadnika ścieków oraz przebudowę istniejącej instalacji sanitarnej. Przedmiotowa inwestycja została zlokalizowana na działkach [...], [...], [...] i [...] w R. przy ul. [...]. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania M. i A.S. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podzielił on w całości stanowisko Starosty [...].
W skardze wniesionej jeszcze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. i A.S. podnoszą, że studnia chłonna ma być usytuowana na wspólnej działce, a inwestorka A.K. nie posiada zgody współwłaściciela działki na realizację przedmiotowej inwestycji. Wskazują także, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa wodnego, a także przepisy sanitarne w zakresie odprowadzania ścieków. Dodatkowo skarżący podnoszą, że w dniu [...] zwrócili się do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności decyzji o uwłaszczeniu działki o numerze [...] na rzecz KWK A. Na działce tej jest umieszczona wskazana studnia chłonna.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał on, że plan zagospodarowania terenu dla tej inwestycji został sporządzony na mapie do celów projektowych potwierdzającej aktualność stanu zainwestowania terenu. Na odprowadzanie ścieków do ziemi uzyskano stosowne pozwolenie wodnoprawne. Inwestorka posiada też prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a skarżący nie są współwłaścicielami działek przez które ma przebiegać projektowana inwestycja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:.
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej Poppsa.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) Sąd uznał, że nie narusza ona prawa. Skarżącym należy wyjaśnić, że kontrola zaskarżonego aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź też czy w sprawie nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności objętych sądową kontrolą decyzji. Jednocześnie należy podkreślić, że Sąd czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Decyzja udzielająca A.K. pozwolenia na budowę bezodpływowego osadnika ścieków oraz przebudowę istniejącej instalacji sanitarnej wydana została w oparciu o wymagany przepisami prawa projekt budowlany. Projekt ten spełnia także wymagania określone w decyzji Burmistrza Miasta R. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji, a wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę został złożony w dacie ważności tej decyzji. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na jednostkowej mapie do celów projektowych, która została przyjęta do powiatowego zasobu geodezyjnego. Mapa ta uwzględnia istniejące granice działek znajdujące się w obszarze projektowanej inwestycji. Inwestor wykazał się także prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W tym stanie rzeczy zgodnie z regulacją zawartą w art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę.
Odnosząc się szczegółowo do podniesionych w skardze zarzutów należy stwierdzić, że w aktach sprawy nie znajduje potwierdzenia zasadność zarzutu o naruszeniu zaskarżoną decyzją przepisów prawa wodnego. Problem odprowadzania ścieków do ziemi z posesji A. i W.K. został bowiem rozstrzygnięty ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] nr [...]. Wymieniona decyzja udzielająca pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód została także poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a wniesiona na nią skarga została oddalona prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 10 maja 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 625/02.
Jak wynika z uzasadnienia skargi, naruszenia swojego interesu prawnego zaskarżoną decyzją A. i M.S. upatrują głównie w usytuowaniu studni chłonnej, stanowiącej część projektowanej inwestycji, na działce której- jak twierdzą - są oni współwłaścicielami. W świetle projektu budowlanego studnia ta została przewidziana do realizacji na działce o numerze ewidencyjnym [...]. Z przedłożonego na rozprawie, przez uczestnika postępowania W.K., sporządzonego w [...] odpisu z księgi wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W. wynika zaś, że działka ta od [...] znajduje się we władaniu A.K., a od [...] w wyniku przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności jest ona jedynym jej właścicielem.
W tym stanie rzeczy, podniesienie przez skarżących okoliczności, że zwrócili się oni o unieważnienie decyzji Wojewody [...] z [...] stwierdzającej "przejście tej działki na własność KWK A" nie mogło skutecznie wpłynąć na dokonaną przez Sąd ocenę legalności kontrolowanych decyzji. W.K. przedłożył także na rozprawie pismo B S.A. KWK A z dnia [...] o udzieleniu za odpłatnością zgody na przeprowadzenie części projektowanego odcinka kanalizacji przez działkę znajdującą się we władaniu tej spółki.
Wobec powyższego - nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi - na mocy art. 151 Poppsa w związku z art. 97 § 1 cytowanej ustawy przepisy wprowadzające (...) Sąd orzekł jak w sentencji.