Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] roku umorzył postępowanie w sprawie usytuowania otworów okiennych w nieprawidłowej odległości od granicy działki (od strony posesji przy ul. [...]) w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w K. W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 105 § 1 kpa.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwołał się do wyników wizji w terenie, która wykazała, iż budynek mieszkalny jednorodzinny przy ul. [...] został wybudowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, który stanowi załącznik do pozwolenia na budowę. Nadto organ architektoniczno – budowlany przyjął w dniu [...]r. zawiadomienie o zakończeniu budowy.
J. Ś. – właściciel sąsiedniej nieruchomości – w odwołaniu zarzucił, iż umarzając postępowanie na skutek przyjęcia wykonania budynku na działce przy ul. [...] w oparciu o pozwolenie na budowę i zatwierdzony projekt budowlany, organ orzekający tego pozwolenia nie wskazał w sposób umożliwiający jego identyfikacje.
Nadto J. Ś. twierdził, że budynek został wykonany w zbliżeniu do granicy w sposób naruszający § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem odwołującego się organ I instancji nie wskazał w swojej decyzji podstawy prawnej bowiem art. 105 § 1 jest jedynie przepisem proceduralnym, czym naruszył art. 107 § 1 kpa.
Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy powołał art. 138 § 1 pkt kpa oraz art. 105 § 1 kpa.
W uzasadnieniu stwierdzono, że wobec ustalenia realizacji obiektu zgodnie z pozwoleniem na budowę oraz przyjęciem tego obiektu do użytkowania bezprzedmiotowe jest postępowanie w sprawie legalności wykonanych robót. Skoro więc brak przedmiotu postępowania administracyjnego postępowanie w sprawie ulega umorzeniu w oparciu o art. 105 § 1 kpa.
Sam fakt niezgodności obiektu z obecnie obowiązującymi przepisami nie daje podstaw do doprowadzenia tych obiektów do zgodności z nimi w sytuacji wykonania obiektu w oparciu o pozwolenie na budowę.
W skardze do Sądu J. Ś. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Powtórzył wszystkie zarzuty odwołania i podkreślił, iż także przepisy warunków technicznych z 1994 roku nie dopuszczały sytuowania ściany z otworami w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w decyzji ostatecznej i wyjaśnił, że aktualne zarzuty skarżący mógł podnieść w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Decyzje organów obu instancji ostać się nie mogą, albowiem zostały wydane zdaniem Sądu bez właściwego wyjaśnienia i rozważenia sprawy do końcowego jej rozstrzygnięcia, które to uchybienie proceduralne mogło mieć wpływ istotny na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.), dalej ppsa, która w sprawie znajduje zastosowanie w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z zm.).
Z uzasadnień decyzji obu organów nie wynika w jaki sposób budynek na działce przy ul. [...] jest usytuowany w stosunku do granicy z działką skarżącego, czy i jakie otwory znajdują się w ścianach od strony tej granicy.
Fakt, iż do akt dołączono protokół oględzin nieruchomości przy ul. [...] nie zastępuje ustaleń i ocen organów w tej kwestii. Także twierdzenie organów, iż sporny obiekt został wykonany w oparciu o pozwolenie na budowę i zatwierdzony tym pozwoleniem projekt budowlany należy uznać za gołosłowne.
Organy orzekające bowiem nie tylko nie wykazały zgodności wykonania obiektu z pozwoleniem, co mogło jedynie nastąpić przez dokładne porównanie projektu budowlanego ze stanem faktycznym, w szczególności w zakresie odległości od granicy i istnienia otworów w ścianach zwróconych w stronę granicy, ale nawet nie wskazały (datę, numer, organ wydający) tego pozwolenia. Pozwolenie to oraz projekt budowlany nie zostały dołączone do akt sprawy.
W tej sytuacji ustalenie zgodności wykonanego obiektu z pozwoleniem na budowę i jego warunkami nastąpiło z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego – art. 7, 75 § 1, 77 i 80 kpa, a same decyzje nie odpowiadają wymogom art. 107 § 1 kpa. Wobec tak istotnych braków w zakresie postępowania dowodowego i jego oceny nie do odparcia jest aktualnie zarzut skarżącego naruszenia art. 105 § 1 kpa. Umorzenie postępowania w oparciu o ten przepis następuje bowiem w sytuacji, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, a więc brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Za bezprzedmiotowe należy więc uznać postępowanie w którym brak jest jego przedmiotu.
W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania była legalność (zgodność z prawem) wykonania obiektu na posesji przy ul. [...]. Jedynie w przypadku wykazania zgodności realizacji tego obiektu z warunkami pozwolenia na budowę, co jak podniesiono wyżej nie nastąpiło, brak byłoby przedmiotu postępowania w postaci robót budowlanych wykonanych poza porządkiem prawnym. W tym miejscu należy podkreślić, iż takich robót nie konwaliduje przyjęcie obiektu do użytkowania bez sprzeciwu.
Natomiast ustalenie wykonania obiektu zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym czyni bezprzedmiotowym postępowanie co do legalności przeprowadzonych robót i uzasadnia zakończenie takiego postępowania decyzją o jego umorzeniu (art. 105 § 1 kpa), stanowiąca załatwienie sprawy w "inny sposób" w rozumieniu art. 104 § 1 kpa.
W postępowaniu ponownym organy orzekające powinny więc ustalić czy wykonanie obiektu na działce przy ul. [...] odbyło się zgodnie z warunkami pozwolenia co może nastąpić – jak stwierdzono wyżej – przez wnikliwe porównanie stanu faktycznego zabudowy z zatwierdzonym projektem budowlanym. Dopiero w następstwie tak przeprowadzonego postępowania organy będą uprawnione do stwierdzenia o zgodności robót z prawem lub w przypadku braku takiej zgodności podjęcia działań zmierzających do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż wykonany obiekt narusza warunki techniczne z 2002 roku i z 1994 roku należy stwierdzić, iż będący przedmiotem postępowania budynek powinien być zgodny z projektem budowlanym zatwierdzonym pozwoleniem na budowę, które zostało wydane w oparciu o przepisy Prawa budowlanego i przepisy wykonawcze obowiązujące w dacie jego wydania. Nieuprawnione jest więc oczekiwanie skarżącego by w drodze postępowania administracyjnego doprowadzić budynek do stanu zgodności z przepisami aktualnie obowiązującymi o ile nie obowiązywały one w dacie wydania pozwolenia.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c w związku z art. 135 ppsa oraz w oparciu o art. 152 ppsa orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 209, 205 § 2 i 200 ppsa.
su.