Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją z dnia [...] nr[...]– po rozpatrzeniu wniosku R. H. – na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy Prawo budowlane z dnia 7.07.1994 r. (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 z zm.) zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę: myjni samochodowej z pomieszczeniami administracyjno – biurowymi, bezodpływowego zbiornika ścieków, przyłącza kanalizacji sanitarnej i deszczowej dla budynku myjni na działkach geodezyjnych nr[...],[...],[...], położonych w B. przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ podał, iż inwestycja jest zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego miasta B. z [...] z zm., decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...] oraz [...] wymaganiami ochrony środowiska, przepisami techniczno – budowlanymi, a projekt budowlany kompletny z wymaganymi opiniami i uzgodnieniami.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli D. i A. B. – właściciele sąsiedniej nieruchomości, oznaczonej nr [...]. Podali, iż zostali zawiadomieni o wszczęciu postępowania odnośnie inwestycji na działce[...]. Ich zdaniem zachowanie 4 m odległości od granic działki przy charakterze inwestycji nie zabezpiecza ich przed uciążliwościami z nią związanymi. W związku z tym uważają, że powinna zostać zmieniona lokalizacja kotłowni, a tym samym komina spalinowego, który emitując spaliny zagraża odwołującym się posiadającym budynek dwukondygnacyjny o wysokości około 10 m. Nadto skarżący zarzucili organowi I instancji nieustosunkowanie się do ich postulatów zawartych w piśmie do tego organu z [...].
Wojewoda [...]zaskarżoną decyzją na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy w całości decyzję organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego planowana myjnia jest oddalona 4 m od granicy działki, a więc spełnia warunki rozp. MGPiB z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tym samym także komin spalinowy kotłowni usytuowany jest zgodnie z wymogami tego rozporządzenia, co wynika z projektu zagospodarowania terenu. Nadto budynek mieszkalny skarżących, jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, jest zasłonięty budynkiem gospodarczym usytuowanym 3 m od granicy z działką inwestora.
Dalej organ odniósł się także do pisma skarżących z dnia [...] wyjaśniając, iż brak informacji w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania o serwisie ogumienia nie stanowi naruszenia prawa, bowiem projekt zatwierdzony zaskarżoną decyzją zawiera opis i rysunek serwisu ogumienia. Odnośnie obaw skarżących co do używania w kotłowni paliwa stałego wyjaśniono, iż projekt przewiduje kotłownię opalaną paliwem gazowym, a w związku z tym zmiana w tym zakresie jest prawnie niedopuszczalna.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. i A. B. podnieśli, iż zaskarżona decyzja nie uwzględnia stanu zabudowy ich działki. Na działce tej znajduje się budynek mieszkalny, który zostanie zgłoszony do odbioru na przełomie [...], brak jest natomiast osłaniającego ten budynek budynku gospodarczego. Dalej twierdzili, iż inwestor nie posiada uzgodnienia warunków technicznych przyłącza gazowego do projektowanej inwestycji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując na brak nowych okoliczności wynikających z jej treści i odwołał do uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga została w niniejszej sprawie złożona przed dniem 1.01.2004 r. i w związku z tym na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z zm.) podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.), dalej ustawa ppsa.
Skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem Sąd stwierdził, iż narusza ona prawo materialne w sposób mający wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 32 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji pozwolenie na budowę mogło być wydane jedynie na wniosek osoby, która uzyskała wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia, opinie; wniosek złożyła w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i wykazała się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane. Z kolei organ architektoniczno - budowlany przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę jest obowiązany sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania; przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń. W rozpoznawanej sprawie organy orzekające nie sprostały powyższym regulacjom.
Wniosek inwestora z dnia [...] dotyczył jedynie budynku wielofunkcyjnego przeznaczonego na pomieszczenia biurowe oraz myjni samochodowej ręcznej przewidzianych do zrealizowania na działce [...]. Treściowej zawartości tego wniosku odpowiada także zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia [...].
Ponieważ zaskarżoną decyzją udzielono pozwolenia nie tylko na inwestycję określoną we wniosku, ale także na budowę bezodpływowego zbiornika ścieków oraz przyłącza kanalizacji sanitarnej i deszczowej dla budynku myjni, to oznacza to, że w tej części pozwolenia wydano bez wniosku inwestora. Stanowi to naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego.
Warunkiem niezbędnym dla wydania pozwolenia na budowę jest uzyskanie przez inwestora uprzednio decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja taka rozpoczyna proces inwestycyjny, rozstrzyga o dopuszczalności zamierzonej inwestycji w konkretnym terenie przez wskazanie w niej działek geodezyjnych przeznaczonych dla realizacji wnioskowanej inwestycji i zgodnie z art. 46 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia [...] wiąże organ architektoniczno – budowlany.
Dla inwestycji objętej zaskarżoną decyzją wydano dwie decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzją z dnia [...] ustalono warunki dla budynku wielofunkcyjnego przeznaczonego na pomieszczenia administracyjno-biurowe oraz myjnię samochodową ręczną – na działce [...] przy ul. [...].
Następnie decyzją z dnia 20.09.2002 r. ustalono warunki zabudowy dla bezodpływowego zbiornika ścieków oraz przyłącza kanalizacji sanitarnej dla budynku myjni samochodowej na działkach [...] i [...] przy ul. [...]. Natomiast w decyzji o pozwoleniu na budowę wskazano jako teren inwestycji działki [...]. Ta ostatnia działka nie była objęta żadną z decyzji o warunkach zabudowy. Objęcie jej zaskarżoną decyzją nastąpiło więc z naruszeniem przywołanego wyżej art. 46 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i świadczy o niedopełnieniu przez organ orzekający obowiązku określonego w art. 35 ust. 1 pkt 1 litera b Prawa budowlanego. Należy też wskazać, iż decyzja o warunkach zabudowy z dnia 4.11.2001 r. dotyczyła myjni ręcznej i tak też powinien ten obiekt zostać określony w pozwoleniu na budowę.
Z naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego organy uznały, iż złożone projekty budowlane są kompletne i posiadają wszystkie opinie, uzgodnienia i pozwolenia. Tymczasem projekt nie został uzgodniony pod względem ochrony przeciwpożarowej z organami Państwowej Straży Pożarnej. Brak także zapewnienia o dostawach gazu oraz warunków przyłączenia obiektu do sieci gazowych, w sytuacji w której projekt przewiduje kotłownię opalaną gazem (art. 34 ust. 3 pkt 3).
Także projekt zagospodarowania terenu nie odpowiada wymogom art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego oraz rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracyjnych z 3.11.1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. nr 140, poz. 906). W projekcie zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji powinna być adnotacja urzędowa, że mapa, którą posłużył się projektant sporządzając ten projekt, odzwierciedla stan prawny uwidoczniony w zasobach państwowej służby geodezyjno - kartograficznej.
Ponownie rozpoznając sprawę organy powinny mieć na uwadze powyższe stanowisko Sądu oraz uwzględnić zmianę stanu prawnego w związku z treścią art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80, poz. 718) i art. 2 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane (Dz. U. nr 93, poz. 888.).
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera a i c w związku z art. 135 i art. 152 ustawy ppsa orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd nie rozstrzygał z uwagi na brak stosownego wniosku skarżących.
su.