Uzasadnienie
K. P. złożyła w dniu 14 grudnia 2015 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo samodzielnie domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 631 zł i zasiłku celowego w wysokości 150 zł netto miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że osiągany dochód nie wystarcza jej na życie, musiała zaciągnąć pożyczkę w banku, spłaca ją w ratach po 432 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni ma śruby w nodze, cierpi na choroby układu krążenia, nie stać jej na rehabilitację. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku oprócz mieszkania wielkości 20 m², z akt administracyjnych wynika, że jest ona współwłaścicielką zabudowanej działki nr ewidencji gruntów 401 w C. powierzchni 0,1391 ha.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 21 grudnia 2015 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych.
W dniu 25 stycznia 2016 r. K. P. ponownie złożyła formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata, radcy prawnego i podając te same dane, co poprzednio.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata albo radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim: bardzo niski dochód emerytury, korzystanie z pomocy społecznej, brak majątku poza udziałem we współwłasności nieruchomości, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie i utrudniający samodzielne występowanie przed sądem, uznano że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.