Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę K. S. na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie, a następnie formularz urzędowy formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego.
Ze złożonego formularza wynika i dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, nie osiąga żadnego dochodu, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Stwierdziła, że mąż również nie osiąga żadnego dochodu, gdyż wygasła jego umowa o pracę. Oświadczyła, że pożyczyła pieniądze na uiszczenie wpisu sadowego od skargi w wysokości 100 zł i będzie musiała je oddać. Z akt administracyjnych wynika, że K. S. wraz z dorosłymi dziećmi została eksmitowana do lokalu socjalnego, w którym obecnie mieszka.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 1, § 2 i § 3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270), prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie zastępcy prawnego, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć takie zachwianie sytuacji i bytowej wnioskodawcy, iż nie byłby on w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt: II FZ 137/05, niepub.).
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową skarżącej, przede wszystkim brak własnego stałego dochodu i majątku, uznano, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść innych kosztów postępowania oprócz kwoty 100 zł już uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu kwoty 100 zł już uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.