Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 lipca 2014r. M. I. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z wnioskiem o wyłączenie sędziego tut. Sądu J. K. od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 166/14 ze skargi M. I. na postanowienie Wojewody z dnia 26 listopada 2013r. znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. Uzasadniając swój wniosek strona wskazała, że ww. sędzia, przewodnicząc rozprawie, która odbyła się w jej sprawie w dniu 5 czerwca 2014r., wydał zarządzenie, którym rażąco naruszył procedurę postępowania. Mianowicie, jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem tym postanowiono:
- 1. w związku z kolejnym wnioskiem skarżącego o odroczenie rozprawy zobowiązać go do przedstawienia w terminie 7 dni na piśmie stanowiska uwzględniającego wywody organu zawarte w odpowiedzi na skargę i ewentualne dodatkowe uwagi;
- 2. poinformować skarżącego o możliwości ustanowienia pełnomocnika, który reprezentowałaby jego interesy w postępowaniu sądowym w razie przedłużającej się niemożności osobistego stawiennictwa przed Sądem (art. 35 § 1 p.p.s.a.) a także o tym, że jego osobiste stawiennictwo na rozprawie nie jest obowiązkowe; sąd rozpoznaje sprawę na podstawie przedstawionych przez organ administracji akt sprawy;
Takie działanie wnioskodawca odczytuje jako próbę pozbawienia go udziału w postępowaniu, naruszenie konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego i jawnego procesu oraz "wymuszenie" zaocznego przedstawienia jego stanowiska, zwłaszcza że sąd rozpoznaje sprawę na podstawie przedstawionych przez organ akt sprawy.
W dniu 7 sierpnia 2014r. sędzia tut. Sądu J. K. złożył oświadczenie o tym, że nie zachodzą po jego stronie przyczyny wyłączenia, o jakich mowa w art. 18 oraz 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Stosownie do art. 18 § 3 ustawy P.p.s.a. sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.
Z kolei zgodnie z art. 19 ustawy P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. We wniosku o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 ustawy P.p.s.a.).
Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. We wniosku o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 ustawy P.p.s.a.).
Mając na uwadze treść przytoczonych przepisów stwierdzić trzeba, że na gruncie niniejszej sprawy nie występuje którakolwiek z przesłanek opisanych w art. 18 § 1 i 3 oraz art. 19 ustawy P.p.s.a. Świadczy o tym treść oświadczenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, którego dotyczy złożony wniosek.
Jednocześnie wskazania wymaga, że w złożonym wniosku M. I. nie uprawdopodobnił występowania w niniejszej sprawie jakiejkolwiek przyczyny wyłączenia wymienionej w art. 18, bądź art. 19 ustawy P.p.s.a. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że zarzuty, jakie wnioskodawca formułuje pod adresem sędziego J. K., nie są okolicznościami tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie.
W tym miejscu wskazać trzeba, że sama podejrzliwość strony, brak zaufania do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie – bowiem zarzuty te skarżący może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu pierwszej instancji (por. postanowienia NSA z dnia 4 marca 2014r. o sygn. akt I OZ 138/14, LEX nr 1449942 oraz z dnia 28 sierpnia 2008r. o sygn. akt I OZ 612/08, LEX nr 527814).
W tej sytuacji stwierdzić należy, że złożony wniosek jest bezzasadny i podlega oddaleniu.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 22 § 2 i 3 ustawy P.p.s.a.