Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku z dnia 22 lutego 2017 r. oddalającego skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Skarżący do zażalenia na postanowienie Sądu dołączył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z pomocy ze strony matki w wysokości 1600 zł miesięcznie. Prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza przynosi straty. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku, mieszka należącym w mieszkaniu należącym do jego matki. Skarżący oświadczył, że jego zadłużenie z tytułu niepłacenia ZUS wynosi około 3,5 tysięcy. Wnioskodawca jest zobowiązany do płacenia alimentów w wysokości 600 zł miesięcznie. Koszty te pokrywa jego matka. Ponadto wykazał następujące stałe wydatki i zobowiązania miesięczne: czynsz za mieszkanie – 350 zł, prąd i gaz -100 zł, leki i opatrunki – 150 zł, wyżywienie 350 zł, bilety i telefon komórkowy – 50 zł.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: brak stałego własnego dochodu i majątku, zadłużenie alimentacyjne, zobowiązania alimentacyjne, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zasługuje na uwzględnienie zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej i zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do art. 249a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących świadczenia wychowawczego. Zatem skarga R. S. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.